લીંપ્યું ને ગૂંપ્યું મારું આંગણું રે,
પગલીનો પાડનાર દેજો રન્નાદે,
વાંઝિયામેણાં માડી દોહ્યલાં રે.

દળણાં દળી હું તો પરવારી રે,
ખીલાડાનો ઝાલનાર દ્યોને રન્નાદે,
વાંઝિયામેણાં માડી દોહ્યલાં રે.

રોટલા ઘડીને હું તો પરવારી રે,
ચાનકીનો માંગનાર દ્યોને રન્નાદે,
વાંઝિયામેણાં માડી દોહ્યલાં રે.

ધોયોધફોયો મારો સાડલો રે,
ખોળાનો ખૂંદનાર દ્યોને રન્નાદે,
વાંઝિયામેણાં માડી દોહ્યલાં રે.

સ્વર: જીતુદાન ગઢવી

બહુ રંગ ઉમંગમાં પીછ પસારીને
બાદલસું નિજ નેનન ધારીને
મેઘમલાર ઉચારીને આકુલ પ્રાણ કોને કલ-સાદ કરે
મોર બની થનગાટ કરે..

ઘર ઘરર ઘરર મેઘઘટા ગગને ગગને ગરજાટ ભરે
ગુમરી ગુમરી ગરજાટ ભરે
નવે ધાનભરી મારી સીમ ઝૂલે
નવ દીન કપોતની પાંખ ખૂલે
મધરા મધરા મલકઐને મેંડક મેંહસું નેહસું બાત કરે
ગગને ગગને ગુમરાઇને પાગલ મેઘઘટા ગરજાટ ભરે
મન મોર બની થનગાટ કરે..

નવ મેઘ તણે નીલ આંજણિયે મારા ઘેઘૂર નૈન ઝગાટ કરે
મારા લોચનમાં મદઘેન ભરે
મારી આતમ લે’ર બિછાત કરે
સચરાચર શ્યામલ ભાત ધરે
મારો પ્રાણ કરી પુલકાટ ગયો પથરાઇ સારી વનરાઇ પરે
ઓ રે ! મેઘ અષાઢીલો આજ મારે દોય નેન નિલાંજન-ઘેન ભરે
મન મોર બની થનગાટ કરે..

ઓલી કોણ કરી લટ મોકળીયુ ખડી આભ-મહોલ અટારી પરે
ઊંચી મેઘ-મહોલ અટારી પરે
અને ચાકમચૂર બે ઉર પરે
પચરંગીન બાદલ-પાલવડે
કરી આડશ કોણ ઉભેલ અરે
ઓલી વીજ કરે અંજવાસ નવેસર રાસ જોવ અંકલાશ ચડે
ઓલી કોણ પયોધર સંઘરતી વીખરેલ લટે ખડી મે’લ પરે
મન મોર બની થનગાટ કરે..

નદીતીર કેરા કુણા ઘાસ પરે પનિહાર એ કોણ વિચાર કરે
પટ-કુળ નવે પાણી-ઘાટ પરે
એની સુનમાં મીટ મંડાઇ રહી
એની ગાગર નીર તણાઇ રહી
એને ઘર જવા દરકાર નહી
મુખ માલતીફૂલની કુંપળ ચાવતી કોણ બીજા કેરૂં ધ્યાન ધરે
પનિહાર નવે શણગાર નદી કેરે તીર ગંભીર વિચાર કરે
મન મોર બની થનગાટ કરે..

ઓલી કોણ હિંડોળ ચગાવત એકલ ફૂલ બકુકની ડાળ પરે
ચકચૂર બની ફૂલ-ડાળ પરે
વીખરેલ અંબોડાના વાળ ઝૂલે
દિયે દેહ-નીંડોળ ને ડાળ હલે
શિર ઉપર ફૂલ ઝકોળ ઝરે
એની ઘાયલ દેહના છાયલ-છેડલા આભ ઉડી ફરકાટ કરે
ઓલી કોણ ફંગોળ લગાવત એકલ ફૂલ બકુલની ડાળ પરે
મન મોર બની થનગાટ કરે..
—————————————————-
સાભાર: વીકીસોર્સ

સ્વર: અચલ મહેતા

શરદપૂનમની રાતમાં ચાંદલીયો ઉગ્યો છે,
હે મારું મનડું નાચે કે મારું તનડું નાચે,
એનાં કિરણો રેલાય છે આભમાં..
શરદપૂનમની રાતમાં..

સોનાનું બેડું મારું રૂપાની ઈંઢોણી,
બેડલું લઈને હું તો પાણીડા ગઈ ‘તી,
કાનો આયો, મારી પૂંઢે સંતાતો ચોરી,
મારી મુખડું શરમથી લાજ રે..
શરદપૂનમની રાતમાં..

હિરેજડીત મારી સોનાની નથણી,
નથણી પહેરી હું તો ગરબે રે ઘૂમતી,
મારી સહેલીઓ મુજને પૂછતી,
કોની તું વાટમાં આજ રે..
શરદપૂનમની રાતમાં..

સ્વર: પ્રફુલ દવે, આશા ભોંસલે

લાગ્યો લાગ્યો ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો,
હોવે હોવે ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો.
મારી ચૂંદડીના કટકા ચાર,
ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો.

પહેલો તે કટકો લાલ રે રંગનો,બીજો રે કટકો પીળો,
ત્રીજો રે કટકો કેસરીયો ને ચોથે રે કટકો લીલો,
હે મારે માથે છે બેડલાનો ભાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

હે તારા રે બેડલાનો ભાર હું ઉતારું, હો મારી નવેલી નાર,
તું મારી મનગમતી ગોરી ને હું તારા હૈયાનો હાર,
હે તને સજાવું સોળે શણગાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

મારું તે બેડલું હું રે ઉતારજો ને કમખાની કત તૂટી જાય,
છલકાતા બેડલામાં જોબનીયું છલકે, ચૂંદલડી ભીંજાય
વિંધે મારા જોબનીયાની ધાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

હે હિરની દોરીથી ક્યોતો ગોરાંદે તૂટલી કતને સાંધુ,
ક્યોતો ગોરાંદે દલડાથી દલડું પ્રીતની દોરીથી બાંધુ,
કરે પ્રીત્યુનો મોર ટહુકાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

લવિંગ કેરી લાકડિએ રામે સીતાને માર્યાં જો!
ફૂલ કેરે દડૂલિયે સીતાએ વેર વાળ્યાં જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર બેસવા જઇશ જો !
તમે જશો જો પરઘેર બેસવા, હું વાતુડિયો થઇશ જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર દળવા જઇશ જો !
તમે જશો જો પરઘેર દળવા હું ઘંટુલો થઇશ જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું પરઘેર ખાંડવા જઇશ જો !
તમે જશો જો પરઘેર ખાંડવા હું સાંબેલું થઇશ જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું જળમાં માછલી થઇશ જો !
તમે થશો જો જળમાં માછલી હું જળમોજું થઇશ જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું આકાશવીજળી થઇશ જો !
તમે થશો જો આકાશવીજળી હું મેહુલિયો થઇશ જો !

રામ ! તમારે બોલડિયે હું બળીને ઢગલી થઇશ જો !
તમે થશો જો બળીને ઢગલી હું ભભૂતિયો થઇશ જો !
—————————————
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: અશ્વિનભાઈ

સ્વર: આશિત દેસાઇ, હેમા દેસાઇ

અમે મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં
મારે મહિ વેચવાને જાવા
મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં..

મથુરાની વાટ મહિ વેચવાને નીસરી
નટખટ એ નંદકિશોર માગે છે દાણ જી
હે.. મારે દાણ દેવા, નઇ લેવા,
મૈયારા રે… ગોકુળ ગામના..

યમુનાને તીર વા’લો વાંસળી વગાડતો
ભુલાવી ભાન સાન ઉંઘતી જગાડતો
હે.. મારે જાગી જોવું ને જાવું,
મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં..

માવડી જશોદાજી કાનજીને વાળો
દુ:ખડા દી એ હજાર નંદજીનો લાલો
હે.. મારે દુ:ખ સહેવા, નઇ કેહવા,
મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં..

નરસિંહનો નંદકિશોર નાનકડો કાનજી
ઉતારે આતમથી ભવ ભવનો ભાર જી
નિર્મળ હૈયાની વાત કહેવા,
મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં..

અમે મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં
મારે મહિ વેચવાને જાવા
મૈયારા રે.. ગોકુળ ગામનાં..

પાણી ગ્યા’તા રે બેની અમે તળાવનાં રે
પાળેથી લપસ્યો પગ, બેડાં મારાં નંદવાણા રે

ચોરે બેઠાં રે બેની તારા સસરાજી
કેમ કરી ઘરમાં જઈશ કે બેડાં તારાં નંદવાણા રે
લાંબા તાણીશ રે બેની મારાં ઘુંઘટા રે
રૂમઝુમ કરતી જઈશ કે બેડાં મારાં નંદવાણા રે

શેરીએ બેઠાં રે બેની તારા જેઠજી
કેમ કરી ઘરમાં જઈશ કે બેડાં તારાં નંદવાણા રે
લાંબા તાણીશ રે બેની મારાં ઘુંઘટા રે
ધમ ધમ કરતી જઈશ કે બેડાં મારા નંદવાણા રે

ઓટલીએ બેઠાં રે બેની તારા સાસુજી
કેમ કરી ઘરમાં જઈશ કે બેડાં તારાં નંદવાણા રે
લાંબા તાણીશ રે બેની મારાં ઘુંઘટા રે
હળવે હળવે જઈશ કે બેડાં મારાં નંદવાણા રે

ઓરડે બેઠાં રે બેની તારા પરણ્યાજી
કેમ કરી ઘરમાં જઈશ કે બેડાં તારાં નંદવાણા રે
આઘા રાખીશ રે બેની મારાં ઘુંઘટા રે
મલકી મલકી જઈશ કે બેડાં મારાં નંદવાણા રે

મીઠા મધુ ને મીઠા મેહુલા રે લોલ
એથી મીઠી તે મોરી માત રે
જનનીની જોડ સખી! નહી જડે રે લોલ.

પ્રભુના એ પ્રેમતણી પૂતળી રે લોલ,
જગથી જૂદેરી એની જાત રે … જનનીની

અમીની ભરેલ એની આંખડી રે લોલ,
વ્હાલનાં ભરેલાં એના વેણ રે … જનનીની

હાથ ગૂંથેલ એના હીરના રે લોલ,
હૈયું હેમંત કેરી હેલ રે … જનનીની

દેવોને દૂધ એનાં દોહ્યલા રે લોલ,
શશીએ સિંચેલ એની સોડ્ય રે … જનનીની

જગનો આધાર એની આંગળી રે લોલ,
કાળજામાં કૈંક ભર્યા કોડ રે … જનનીની

ચિત્તડું ચડેલ એનું ચાકડે રે લોલ,
પળના બાંધેલ એના પ્રાણ રે … જનનીની

મૂંગી આશિષ ઉરે મલકતી રે લોલ,
લેતા ખૂટે ન એની લહાણ રે … જનનીની

ધરતી માતા એ હશે ધ્રૂજતી રે લોલ,
અચળા અચૂક એક માય રે … જનનીની

ગંગાનાં નીર તો વધે ઘટે રે લોલ,
સરખો એ પ્રેમનો પ્રવાહ રે … જનનીની

વરસે ઘડીક વ્યોમવાદળી રે લોલ,
માડીનો મેઘ બારે માસ રે … જનનીની

ચળતી ચંદાની દીસે ચાંદની રે લોલ,
એનો નહિ આથમે ઉજાસ રે
જનનીની જોડ સખી! નહી જડે રે લોલ.
——————————
આભાર : ફોર એસ.વી.

સ્વર: પ્રફુલ દવે, નિશા ઉપાધ્યાય

હે મણીયારો તે હલુ હલુ થઇ રે વીયો
હે મુજા દલડા ઉદાસીમાં હોય રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો..

હે અણીયાળી રે ગોરી તારી આંખડી રે
કાંઇ હું રે આંજેલ એમાં મેંશ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે મણીયારે તે કળાયેલ મોરલો રે
કાંઇ હું રે ઢળકતી ઢેલ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે પનીહારીનું ઢળકંતુ બેડલું ને
કાંઇ હું રે છલકંતુ એમાં મીર રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો…

હે મણીયારો તે અડાવીડ આંબલો રે
કાંઇ હું રે કોયલડી નો કંઠ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે મણીયારો તે હલુ હલુ થઇ રે વીયો
હે મુજા દલડા ઉદાસીમાં હોય રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો…

સોના વાટકડી રે કેસર ઘોળ્યાં, વાલમિયા,
લીલો છે રંગનો છોડ, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

નાક પરમાણ રે નથડી સોઇં, વાલમિયા,
ટીલડીની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

પગ પરમાણે રે કડલાં સોઇં, વાલમિયા,
કાંબિયુંની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

કેડ પરમાણે રે ઘાઘરો સોઇં, વાલમિયા,
ઓઢણીની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

હાથ પરમાણે રે ચૂડલા સોઇં, વાલમિયા,
ગૂજરીની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

ડોક પરમાણે રે ઝરમર સોઇં, વાલમિયા,
તુળસીની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.

કાન પરમાણ રે ઠોળીયાં સોઇં, વાલમિયા,
વેળિયાંની બબ્બે જોડ્ય, રંગમાં રોળ્યાં, વાલમિયા.