સ્વરાંકન / સ્વર: અમર ભટ્ટ

સાંજ ઢળતાં જ રોશન થતાં મહેકતાં
હાથ ગજરા, ગળે હાર ઝુલાવતાં,
ખીંટીએ લટકતી રાખીને રિક્તતા
આ અમે નીકળ્યા ખેસ ફરકાવતાં.

ઓશીકે એક ઘડિયાળ અટકી પડે
વેળ તો વેળની જેમ વિત્યા કરે,
વાયરા દખ્ખણના તો ગમે તે ક્ષણે
કેસરી કેસરી દ્વાર ખખડાવતાં.

સૌ અભાવો સુરાહી બને જ્યાં કને
જે મળે તે બધા તરબતર નીકળે,
કોઈને કોઈની કંઈ ખબર ના રહે
કોણ છલકી જતાં કોણ છલકાવતાં.

સ્વરાંકન / સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

કીડી સમી ક્ષણોની આ આવજાવ શું છે?
મારું સ્વરૂપ શું છે, મારો સ્વભાવ શું છે?

ઋતુઓના રંગ શું છે, ફૂલોની ગંધ શું છે?
લાગણી, લગાવ, લહેરો, આ હાવભાવ શું છે?

લયને ખબર નથી કૈં, આકાર પણ અવાચક,
શું છે રમત પવનની, ડાળીનો દાવ શું છે?

પર્વત ઊંચકું પણ પાંપણ ન ઊંચકાતી,
આ ઘેન જેવું શું છે, આ કરી ઘાવ શું છે?

પાણીની વચ્ચે પ્રજળે, કજળે કળીકળીમાં,
એનો ઈલાજ શું છે, આનો બચાવ શું છે?

ચિંતા નથી કશી પણ નમણાં નજૂમી કહી દે,
હમણાં હથેળી માંહે આ ધૂપછાંવ શું છે?

હર શ્વાસ જ્યાં જઈને ઉચ્છવાસને મળે છે,
સ્થળ જેવું એ નથી તો જળહળ પડાવ શું છે?
———————————————-
સાભાર: પંચમ શુક્લ

સ્વરાંકન: પરેશ ભટ્ટ
સ્વર: પ્રહર વોરા

હજો હાથ કરતાલ ને ચિત્ત ચાનક,
તળેટી સમીપે હજો ક્યાંક થાનક.

લઈ નાંવ થારો સમયરો હળાહળ,
ધર્યો હોઠ ત્યાં તો અમિયેલ પાનક.

સુખડ જેમ શબ્દો ઊતરતા રહે છે,
તિલક કોઈ આવીને કરશે અચાનક.

અમે જાળવ્યું છે ઝીણેરા જતનથી,
મળ્યું તેવું સોંપીશું કોરું કથાનક.

છે ચણ જેનું એનાં જ પંખી ચૂગે આ,
રખી હથ્થ હેઠા નિહાળે છે નાનક.

નયનથી નીતરતી મહાભાવ મધુરા,
બહો ધૌત ધારા બહો ગૌડ ગાનક.

શબોરોજ એની મહેકનો મુસલસલ,
અજબ હાલ હો ને અનલહક હો આનક.

સ્વર: શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી

લો કરું કોશિશ ને ફાવે તો કહું,
શબ્દ જો એને સમાવે તો કહું.

આપની નજરો જે ફરમાવી રહી,
એ ગઝલ જો યાદ આવે તો કહું.

શાંત જળમાં એક પણ લહરી નથી,
કોઇ થોડું ખળભળાવે તો કહું.

હું કદી ઊંચા સ્વરે બોલું નહીં,
એકદમ નજદીક આવે તો કહું.

કોઈને કહેવું નથી, એવું નથી,
સહેજ તૈયારી બતાવે તો કહું.

સ્વર: સૌમિલ – શ્યામલ મુનશી

સભર સુરાહિ લલિત લચક કટિ, કોમલસ્કંધા ગઝલ,
વનવન ભમતાં મિલત અતર્કિત યોજનગંધા ગઝલ.

લખચોરાશી લખત લખત ચખ વેધત રે લખ સકલ,
અલખ અલખ ગિરનારી ગાજે નિત પડછંદા ગઝલ.

ચાક ગરેબાં, બેબાક દિશાઓ દામન દર દર ઉડે,
અષ્ટ પાશ આકાશ ઉડાવત ત્રુટિતફંદા ગઝલ.

સાંસ ઉસાંસ ચલાવત છુવત ઝિલમિલ સાતોં ગગન,
વિહંસ વિહંસ કરતાલ નચાવત ગાવત બંદા ગઝલ.

કંહ લગ રુઠો, માન કરો અતિ, મુખ મચકોડો અલગ
સૂર મિલાવી ગાઓ, પ્રિયજન! સચિદનંદા ગઝલ
————————————-
કવિશ્રી રાજેન્દ્ર શુક્લ ગુજરાતી સાહિત્યનાં ઋષિ સમાન કવિ છે. ગુજરાતી સાહિત્યમાં ભાગ્યેજ કોઈ એવો પુરસ્કાર હશે જે તેમને અર્પણ ન થયો હોય. તેમનાં સુપુત્ર ધૈવતભાઈ શુક્લ એ કવિશ્રી ની પોતાની વેબસાઈટ રાજેન્દ્રશુક્લ.કોમ બનાવી છે. ત્યાં આપને કવિ પરિચય તેમજ કવિશ્રીની વધુ રચનાઓ તેમનાં પોતના જ સ્વરમાં સાંભળવા મળશે. તો રાજેન્દ્ર શુક્લ.કોમ ની મુલાકાત લેવાનું ચુકતા નહીં.