સ્વર: રૂપકુમાર રાઠોડ

તમને અમારા સમ છે, તમે આવો અબઘડી,
આવો પછી ન જાવો રહો દિલમાં હર ઘડી.

આશા ભરેલી સાંજ ગઈ, રાત પણ પડી,
ચાંદો છુપ્યો તો ચહેરો બતાવોને બે ઘડી.

નજર નજર મળે તો બને નઝમો ઘડી ઘડી,
રસ્તામાં તું મળે તો બનું શાયર એ ઘડી.

આખર કરી સલામ સનમ તમને રડી રડી,
ઉઠતો નથી જનાજો હજી દમ છે બે ઘડી.

સાચે જ ગળતું જામ, મધુશાલા તો ખડી,
ઇશ્વર તમારા જેવો મને પત્થર ગયો જડી.

સ્વર:ભુપિન્દર સીંગ

જીવનનો મધ્યાહન છતાં સાંજ શોધું હું શાને?
સાગર મધ્યે પ્હોંચ્યા છતાં સાહિલ શોધું હું શાને?

ખળખળ વહેતું નિર્મળ ઝરણું સાગર શોધે એ શાને?
મનનું હરણું દોટ મૂકે વિસામે શોધે એ શાને?

રાજમારગની બની કેડીઓ, કેડીએ કંટકો શાને?
નિર્જન મારગ એક લાચારી, શોધું હું સંતો શાને?

રાધા ગોરી કાન છે કાળો, રંગ નીરાળા શાને?
અંત વિનાનાં અંધારા જગમાં આતમ દિવડા શાને?

ચાંદલીયા તારલીયા સંગે રમતો હું નશ્વર શાને?
બ્રહ્મ મુહુર્તમાં આંખો ખોલી શોધું હું ઇશ્વર શાને?

સ્વર: નીતિન મુકેશ

“મહેમાન પલકવારનાં અહીં,
સફરનાં સાથીઓ બધા અહીં,
જાવું જરૂરી છે સૌએ કહીં કહીં,
અલવિદા અલવિદા અલવિદા.”

હું છબી બની ગયો, જગતને ગમી ગયો;
હું છબી બની ગયો, એને પણ ગમી ગયો.

રડાવી મને તમે હસતાં હતાં,
કેમ આંસુ ભર્યાં નૈણ ગમતાં હતાં?
ધડકન નથી ભલે, નીરખી રહ્યો તને,
બેશરમ બની ગયો, એને પણ ગમી ગયો.

ઘાયલ ઘણો થયો કટંકોની મહીં,
પુષ્પમાળા લઈ શીશ નમતાં અહીં,
લટકતા ભીંત પર કાળને કહેતો રહ્યો,
હવે તને મળી ગયો, વખતમાં ભળી ગયો.

સ્વર: શાન

નૈનોથી જ્યાં મેં જોયા તમે દિલમાં વસી ગયા,
બંઘ કર્યા નયન તો તમે પાછા મળી ગયા.

આકાશની બુલંદિમાં તમે ક્યાં ક્યાં છૂપી ગયા,
સૂરજ ઢળી ગયો તો સિતારામાં ભળી ગયા.

જીવનની કપરી વાટમાં તમે સંતાઈ ક્યાં ગયા?
પુષ્પોની મહેક આવતાં અમે કાંટા ભૂલી ગયા.

લાગ્યું છે આ ગ્રહણ કે તમસમાં ભળી ગયા,
ઝુલ્ફો ઉઠાવો ત્યાં જ તમે ચાંદ થઈ ગયા.

મારી ગઝલ કિતાબમાં તમે અકબંધ થઈ ગયા,
બાકી રહેલા પાનાં ભલે કોરાં રહી ગયા.

સ્વર: અલ્કા યાજ્ઞીક

વહેલી સવારે હું તો ભીની થઈ,
બની ઝાકળ તું ક્યાં ક્યાં અડકે.
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

ભીની તરબોળ થઈ પાલવ નીચોવતાં,
નૈનોનાં નીર બની ટપકે.
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

કૂવે ગઈ’તી હું પાણીડા ભરવા,
ગાગરનાં જળમાં તું છલકે.
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

બળબળતા તાપમાં રણમાં ખોવાણી હું,
મૃગજળનું ટીપું થઈ ચમકે.
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

સાજનની વાટ જોઈ ચોમાસા વીતે,
એની યાદો તો રોજ રોજ વરસે.
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

શ્યામ તણો રંગ લઈ મેઘમાં છૂપાયો તું,
રાધા સંગ રાસ રમી મલકે,
વરસાદ તું ક્યાંયે ના કેમ આજે વરસે?

સ્વર: સાધના સરગમ, નીતિન મુકેશ, સુદેશ ભોંસલે

ૐ નમઃ શિવાય..
ૐ જીવનનો મર્મ છે, ૐ જીવનનો ધર્મ છે;
ૐ બ્રહ્મનો તાગ છે, ૐ જીવનનો સાર છે

એક ટીપું બનીને મારે રહેવાનું છે તારા ધોધમાં,
સૂરોથી સજવાનું છે, ગીત ગાવાના છે,
ઊછળી ઊછળીને નાચ કરવાના છે તારા ધોધમાં.
એક ટીપું બનીને..

સાંજ ને સવારના કોમળ તડકામાં આસમાને રંગ મહેંદી રંગાવીને,
અને રઢીયાળી રાતડીમાં રમવા રાસે ચન્દ્રકિરણોની ચૂંદડી ચમકાવીને ,
વાંસલડીના નાદમાં ઘેલી થઈને કૃષ્ણ સંગે રહીને મારે રહેવાનું છે તારા ધોધમાં.
એક ટીપું બનીને..

ઉપરથી પડું એવો શ્વેત થઈ જાઉં ને ધુમ્મસની જેમ હું એવો વીખરાઉં,
ને શિવનું ધનુષ્ય બની એવો છવાઉં ને બ્રહ્મ તણા નાદનું રટણ કરતો જાઉં,
આકાશનું કહેવું કે તારે મોડું થયું આવ પાસે મારી ક્યાં સુધી રહેવું છે આ ધોધમાં.
એક ટીપું બનીને..

સ્વર: ભુપિન્દર સિંગ

સંધ્યાના નભમાં છે લાલી શરાબી,
પણ ઇશ્ક છે, ફરેબી ને આલમ ખરાબી.

અમારા બધાં સુખ તમોને મુબારક,
મહેલોની મહેફિલ તમોને મુબારક;
તનહાઈયાંમાં યાદી તમારી,
અમારા બધા સુખ તમોને મુબારક.

પ્રેમ તણી કશ્તી મેં દિલમાં હિલોળી,
મૌનનાં ખડક થઈ તમે રે ડૂબાડી;
સાગરના મોતી તમોને મુબારક,
તનહાઈયાંમાં યાદી તમારી,
અમારા બધા સુખ તમોને મુબારક.

કરું હાથ ઊંચા ના બંદગી સમજશો,
બતાવી રહ્યાં ત્યાં વફાની તબાહી;
ખુદાની ખુદાઈ તમોને મુબારક,
તનહાઈયાંમાં યાદી તમારી,
અમારા બધા સુખ તમોને મુબારક.

કમલ તણી યાદોનાં ભ્રમર કદી બનશો,
પંકમાં ખીલ્યાં’તાં ને પંકમાં બીડાયાં;
બહારોની બરકત તમોને મુબારક,
તનહાઈયાંમાં યાદી તમારી,
અમારા બધા સુખ તમોને મુબારક.

સ્વર: પંકજ ઉધાસ

ઝુલ્ફો તમારી જો એક રાત બની જાય,
ને નાજુક આ ચહેરો જો ચાંદ બની જાય;
ને હાસ્ય તણા મોતી સિતારા બની જાય,
તો કલમ તણી સ્યાહી મારી ગઝલ બની જાય.

હરિયાળીમાં પુષ્પો ને પાન બની જાય,
ને ભમરા તણું ગુંજન તારું ગાન બની જાય;
ને ટહુકા કોયલની મધુર તાન બની જાય,
ને આપણો આ રસ્તો વૃંદાવન બની જાય.

જો શમણાં તમારા એક શામ બની જાય,
તો શામે મુહબ્બત તારું નામ બની જાય;
ને નશો તારા નામનો મુકામ બની જાય,
તો શમણા તણી ઉંમર ખય્યામ બની જાય.

હથેળીમાં મહેંદીની ભાત બની જાય,
તમે તો જો બોલો તો ગીત બની જાય;
તમે જો ન બોલો તો પ્રીત બની જાય,
ને વણબોલી આ વાણી સંગીત બની જાય.

સ્વર: ધનાશ્રી પંડિત

હર મહોબ્બત તણા ઇતિહાસનાં પૂરાવા નથી હોતા,
હર મકબરાની પાસમાં મિનારા નથી હોતા.

હર આહ ભરનારા હુરે આશિક નથી હોતા,
હર આગિયાની રૂહમાં સિતારા નથી હોતા.

હર હોઠની મુસ્કાનમાં મત્લા નથી હોતા,
હર વાર્તાનાં અતં સરખા નથી હોતા.

હર આસ્થા શ્રદ્ધા મહીં કિર્તન નથી હોતા,
હર બંસરીનાં નાદમાં ઘનશ્યામ નથી હોતા.

હર વમળનાં વર્તુળમાં કંકર નથી હોતા,
હર ઝેર પીનારા શંકર નથી હોતા.

હર ચમનમાં ઉડતા બધાં બુલબુલ નથી હોતા,
હર પ્રેમ કરનારા શાયર નથી હોતા.
————————————–
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: કિરીટભાઈ