સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ
પ્રસ્તાવના: તુષાર શુક્લ
સ્વર: આરતી મુનશી અને વૃંદ
મુખ પર મલકાયું ગોકુળિયું ગામ ને મનમાં મથુરાના મ્હેલ,
ઓ મારા છેલ, આમ બેઉ બાજુ તે પ્રીત નાં જગાડીએ!
જમુનાનાં જળ હવે મૃગજળ-શાં લાગે ને નંદનવન રેતીનું રણ,
પૂનમને ઘેરી અમાસ હવે ડંખતી આ એક એક જીવનના કણ!
આ બાજુ કણકણમાં લીલા દેખાડો ને એ બાજુ મથુરાની સ્હેલ,
ઓ મારા છેલ, આમ બેઉ બાજુ તે પંડ ના પુગાડીએ!
મુરલીના સૂર હવે કાંટા-શા વાગે ને કુંજગલી કાંટાળી વાડ,
લીલુડા લ્હેરિયાના લીરા જો ઊડતા ને ઊડતા લાખેણા લાડ!
લાડ કરી આ બાજુ અમને ડોલાવો ને એ બાજુ મથુરાની ઢેલ,
ઓ મારા છેલ, આમ બેઉ બાજુ તે ઢોલ ના વગાડીએ!
સ્વર: આરતી મુનશી
આટલું તે વ્હાલ નહીં વેરીએ, ઓ રાધિકા, શ્યામ ને તે આમ નહીં ઘેરીએ;
બંસીના સૂર જેમ વેરે છે શ્યામ એમ આઘે રહીને એને હેરીએ!
યમુનાના જળમાં ઝીણા ઝાંઝર સૂણીને ભલે મોરલીના સૂર મૂંગા થાય;
એને પણ સાન જરી આવે કે રાધાથી અળગા તે કેમ રહેવાય?
પાસે આવે તો જરા નાચાકોડી મુખ ક્યાંક સારી જવું સપનાની શેરીએ!
ભીતરથી હોય ભલે એનો રે જાપ તોયે કહેવું કે પીડ નથી કાંઈ;
વિરહની વેદના તે કહેવાની હોય? ભલે કાળજું આ જાય કંતાઈ!
આંસુથી આંસુ હોય એનું તે નામ ભલે વ્હેતી હવાની સૂની લ્હેરીએ!
સ્વર: આરતિ મુન્શી
હું એક અનામી નદી : દરિયો ઝંખું છું.
હું એક ભટકતું કિરણ : જળને ઝંખું છું.
હું સદી સદીથી વહું : વિસામો ઝંખું છું.
હું સાવ અજાણ્યો કાળ : પળને ઝંખું છું.
હું ફૂલબ્હાવરી લહર : પરિમલ ઝંખું છું.
હું કૈંક ઝંખના લઈ : મનને ડંખું છું.
નથી ઝંખવું કંઈ : એ જ હું ઝંખું છું.
રંગ વિનાનો રંગ : અસંગને ઝંખું છું.
સ્વર: આરતિ મુન્શી
હો તેઁ તો મટકીમાં મૂક્યું અંકાશ, ઘેલી ગોવાલણ
હોં તેં તો આખ્યું આંજ્યો ઉજાસ, ઘેલી ગોવાલણ
કોરી મટકી મહીં ભરેલી છલક છલક થાય
પાંપણ જેવી પાંપણ વચ્ચે દરિયા હિલોળાય.
મારગ મળીયા માધવ ગોપી આકળ વિકળ થાય
તન તો એનું તરણા જેવું વાંસળી થઈ વાય.
હો મોરપીંછાનો મુકટ લહેરાય, ઘેલી ગોવાલણ
તારી મનમાં મન ના માય, ઘેલી ગોવાલણ
તને કાનુડે નજરી ન્યાલી રે, હો રસ લેવા છે
અલી આવી તું ક્યાંથી રૂપાળી રે, દલડા દેવા છે
ભાન ભૂલી ગઈ આંખડી ઢાલી રે, હો રસ લેવા છે
પછી અંદર ને બહાર વનમાળી રે, દલડાં દેવા છે
હો તું ગોરીને મટકી કાળી, ઘેલી ગોવાલણ
કાન બેઠા કદંબની ડાલી, ઘેલી ગોવાલણ
મહીંને બદલે માધવ લ્યો રે, વેચે રજની નાર
કોણ મુલવે મૂલ અમુલા, કૌતક અપરંપાર
ગોકુળ ગોરસ વનરાવન ને હૈયાનાં ધબકાર
આસુંની યમુના ઓળંગી કોણ ઉતર્યું પાર
હો તેં કેવા તે સાંધ્યા રે તાર, ઘેલી ગોવાલણ
ત્રીભુવનમાં થઈ ગઈ કાર, ઘેલી ગોવાલણ
સ્વર: આરતિ મુન્શી
સ્વરાંકન: શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી
હોઠથી નામ સરી જાય અને વાત વધે,
વાત મનમાં જ રહી જાય અને વાત વધે.
ઘરથી શમણાઓ લઈ રોજ ચરણ નીકળતાં,
ચાલતાં રાત પડી જાય અને વાત વધે.
સ્તબ્ધ જગંલની બધી બાજુ પવન પર પહેરા,
એમાં એક ડાળ હલી જાય અને વાત વધે.
મિત્રો,
આજે ૧૬ માર્ચ, રણકારનો જન્મદિવસ. આજે સૂર અને સંગીતની આ સફરનાં બે વર્ષ પૂરાં થયા. આ સફરમાં જે મિત્રોનો, રણકારનાં શ્રોતાઓ તથા વાચકોનો સાથ-સહકાર સાંપડ્યો છે તેમનો હું હૃદયપૂર્વક આભાર માનું છું. આપ સૌ વગર આ સફર આમ અવિરત રીતે ચલાવવી શક્ય નહોતી.
સ્વર: આરતિ મુન્શી, આશિત દેસાઈ
સ્વરાંકન: શ્યામલ-સૌમિલ મુન્શી
શબ્દ કેરી પ્યાલીમાં સૂરની સુરા પીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યા.
મસ્ત બેખયાલીમાં લાગણી આલાપી ને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યા.
જે ગમ્યું તે ગાયું છે, જે પીધું તે પાયું છે, મ્હેકતી હવાઓમાં કૈંક તો સમાયું છે;
ચાંદનીને હળવેથી નામ એક આપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.
જે કંઇ જીવાયું ને જીવવા જે ધાર્યું’તું સાચવીને રાખ્યું’તું, અશ્રુ એ જે સાર્યું’તું;
ડાયરીના પાનાની એ સફરને કાપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.
ફૂલ ઉપર આ ઝાકળનું બે ઘડી ઝળકવાનું યાદ તોયે રહી જાતું બેઉને આ મળવાનું;
અંતરના અંતરને એમ સ્હેજ માપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.
સ્વર: આરતિ મુન્શી
તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે,
આ દૂરનું આકાશ મને મારું લાગે.
વૃક્ષો ને પંખી બે વાતો કરે છે
ત્યારે ખીલે છે લીલેરો રંગ;
ભમરાના ગુંજનથી જાગી ઊઠે છે
ફૂલોની સૂતી સુગંધ રે..
તમે મૂંગા તો ઝરણું પણ ખારું લાગે
તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે.
રોમાંચે રોમાંચે દીવા બળે
અને આયખું તો તુલસીનો ક્યારો;
તારી તે વાણીમાં વ્હેતો મૂકું છું હું
કાંઠે બાંધેલો જનમારો.
એક અમથું આ ફૂલ પણ ન્યારું લાગે
તમે વાતો કરો તો થોડું સારું લાગે.
સ્વર: શ્યામલ મુન્શી, આરતિ મુન્શી
જા રે ઝંડા જા
ઉંચે ગગન, થઈને મગન, લહેરા જા..
મૂકયા જેણે માથા, એની યશોગાથા,
ફરકી ફરકી ગા. જા..
જા રે ઝંડા જા..
શહીદ થઈને તારે ચરણે સૂતા લાડકવાયા
સ્વાધીનતાના તાણે વાણે એના હજુ પડછાયા
મુક્ત થઈ છે તો મુક્ત જ રહેશે,
તારે કારણ મા..
જા રે ઝંડા જા..
દિવાલ થઈને ઉભો હિમાલય
મુઠ્ઠીમાં મહેરામણ
ઘરના પરના દુશ્મન સાથે
ખેલાશે સમરાંગણ
મુક્ત ધરા છે, મુક્ત ગગન છે
મુક્ત જીવતની જ્યોત જલે
ફૂલ્યો ફાલ્યો ફાગણ રહેશે
સ્વાધીનતાનો રંગ ઢળે
આભને બુરજ એક જ સૂરજ
તું બીજો સૂરજ થા..
જા રે ઝંડા જા..
સ્વર: આરતી મુન્શી
કેમ રે વિસારી, ઓ વનના વિહારી;
તારી રાધા દુલારી.
વગડાની વાટે હું વાટડીયું જોતી,
ભુલ કીધી હોય તો હું આંસુડે ધોતી;
વેગળી મુકીને મને મુરલી ધારી,
તારી રાધા દુલારી.
નિત્ય નિરંતર મુજ અંતરમા,તુજ વાજિંતર બાજે;
કહે ને મારા નંદ દુલારા, હૈયું શેને રાજી.
તારી માળા જપતી વનમાં ભમતી હું આંસુ સારી,
તારી રાધા દુલારી.
સ્વર: આરતી – સૌમિલ મુન્શી
સંગીત: શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી
ઉરે ઉભરાતાં પ્રેમનાં તરંગો ને સ્નેહનાં ઉમંગો,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
ઉરે વાગી જો પ્રેમની કટારી, કંટક જેમ ભારી,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
હૈયું રમતું આકાશના તારે, ચાંદલિયા ધારે,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
હું તો શોધું શોધું ને ના મળતું, ભીતરમાં જ જડતું,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
રંગે કાળો કોકિલ કંઠે મીઠો, ગમે ન છોને દીઠો,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
પ્રીત ડાળે પ્રેમાળ સહુ પંખી, બજવતા બંસી,
કે પ્રેમને રંગ શું ને રૂપ શું?
