સ્વર: પ્રફુલ દવે, નિશા ઉપાધ્યાય

હે મણીયારો તે હલુ હલુ થઇ રે વીયો
હે મુજા દલડા ઉદાસીમાં હોય રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો..

હે અણીયાળી રે ગોરી તારી આંખડી રે
કાંઇ હું રે આંજેલ એમાં મેંશ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે મણીયારે તે કળાયેલ મોરલો રે
કાંઇ હું રે ઢળકતી ઢેલ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે પનીહારીનું ઢળકંતુ બેડલું ને
કાંઇ હું રે છલકંતુ એમાં મીર રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો…

હે મણીયારો તે અડાવીડ આંબલો રે
કાંઇ હું રે કોયલડી નો કંઠ રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો પરદેશી મણીયારો…

હે મણીયારો તે હલુ હલુ થઇ રે વીયો
હે મુજા દલડા ઉદાસીમાં હોય રે
છેલ મુજો હાલારી મણીયારો,
કે ભેણ મુજો વરણાગી મણીયારો…

આપણા ત્યાં લગ્નો માં ફટાણાં ગાવાનો રીવાજ છે…. રજુ કરુ છું એવું જ એક ગીત…
સ્વર: નિશા ઉપાધ્યાય, પ્રફુલ દવે

મારે આંગણીયે તલાવડી, છબછબીયા પાણી
એમાં તે અણવર લપસ્યો રે એની કેડ લચકાણી

વેવાઇને માંડવે વેવલી રે એની આંખ છે કાંણી
નદીએ ના’વા ગઇતી રે એને દેડકે તાણી

દોડજો છોકરા દોડજો એની કેડ લચકાણી
ગોળને બદલે ખોળ દ્યો રે એની કેડ લચકાણી

અણવીતરી તો એવી એની અવળી વાણી
એણે ચોરીને ચિભડું ખાધુ રે
એણે ચોરીને ચુરમું ખાધુ રે
એણે ચોરીને ચટણી ચાખી રે
ખાઉ ખાઉ કરતી ફરતી રે, જાણે ભેંસની ભાણી

ઓલ્યા અણવરને જાનમાંથી કાઢો રે હું તો લાજી મરું
એના હાથ હિડંબા જેવા, એના પગ હિડંબા જેવા
એનું માથુ બુજારા જેવું, હું તો લાજી મરું

ઓલી વેવલીને માંડવેથી કાઢો રે હું તો લાજી મરું
એનું નાક નળીયા જેવું, એનો ફાંદો ફળીયા જેવો
એલી કાળીનો કાંકરો કાઢો રે હું તો લાજી મરું

તું થોડું જમજે રે કે અણવર અધરાયો
તારા પેટડામાં દુખશે રે કે અણવર અધરાયો
એક આંકડાની ડાળ, એક લીંબડાની ડાળ
માંયે લસણ કળી, માંયે થેલમ વડી
માંયે મરચું મેલો રે કે અણવર અધરાયો

તને રાંધતા આવડે નહી કે વેવલી વંઠેલી
તુ તો શીરા મા નાખે દહીં કે વેવલી વંઠેલી
પુરણપોળી કરી છાશમા બોળી
તુ તો મીઠે મોળી,પાછી થાય છે ભોળી
તને વેચે તો મળે ન પાઇ કે વેવલી વંઠેલી

તું થોડું જમજે રે કે અણવર અધરાયો
તને રાંધતા આવડે નહી કે વેવલી વંઠેલી

સ્વર: ઉષા મંગેશકર, પ્રફુલ દવે

હે લેજો રસીયા રે, રૂમાલ મારો રંગદાર છે,
ઉડતો આવે તારી પાહે કેવો સમજદાર છે.

હે ચોળી ચટકદાર, કેડે કંદોરો
કાંબીને કડલા, ડોકે હીર નો રે દોરો.
હે તારો ઘુઘરીયાળો ઘાઘરો, ઘેરદાર છે….. હો લેજો
હે લેજો રસીયા રે….

મળતાં રે વેંત તેં તો, કામણ કીધું
દલડું દીધુ ને દલડું લીધું
મને કાળજે કટાર લાગી, આરપાર છે….. હે લેજો
હે લેજો રસીયા રે….

માનો મોરી વાત ગોરી, ઘૂમટો ના ઢાળો
હૈયુ ભરી જોવા દ્યો આંખડીનો ચાળો
હે તારી પાંપણ નો પલકારો, પાણીદાર છે….. હો લેજો
હે લેજો રસીયા રે….

જોબન રણકો મારા ઝાંઝર ના તાલમાં
જોબનીયુ ચાલમાં ને જોબન રૂમાલ માં
હે એમાં પ્રીત કેરો રંગ મ્હારો, ભારોભાર છે….. હે લેજો
હે લેજો રસીયા રે….

હે લેજો રસીયા રે, રૂમાલ મારો રંગદાર છે,
ઉડતો આવે તારી પાહે કેવો સમજદાર છે.

સ્વર: પ્રફુલ દવે

હરી તુ ગાડું મારું ક્યાં લઇ જાય કાંઇ ન જાણું
ધરમ-કરમના જોડ્યા બળદીયા ધીરજની લગામ તાણું

સુખ ને દુ:ખના પૈડા ઉપર ગાડું ચાલ્યું જાય
કદી ઉગે આશાનો સુરજ કદી અંધારુ થાય
મારી મુજને ખબર નથી કંઇ ક્યાં મારું ઠેકાણુ, કાંઇ ન જાણું
હરી તુ ગાડું મારું…

પાપણ પટારે સપના સંઘર્યા, ઉપર મનની સાંકળ વાસી
ડગર ડગરીયા આવે નગરીયા, નાય આવે મારુ કાશી
ક્યારે વેરણ રાત વિતે ને ક્યારે વાયે વાણું, કાંઇ ન જાણું
હરી તુ ગાડું મારું…

ક્યાંથી આવું, ક્યાં જવાનું, ક્યાં મારે રહેવાનુ
અગમ-નીગમ નો ખેલ અગોચર, મનમાં મુંઝાવાનું
હરતું ફરતું શરીરતો છે પિંજર એક પુરાણું, કાંઇ ન જાણું
હરી તુ ગાડું મારું…

સ્વર: પ્રફુલ દવે

સ્વર: મન્ના ડે

પંખીઓ એ કલશોર કર્યો, ધરતીને સુરજ ચુમ્યો
કુથલી લઇને સાંજનો સમિર આજ વને-વન ઘુમ્યો

ખુલ્લી પડેલી પ્રિતનો અર્થ કળી કળીએ જાણ્યો
શરમની મારી ધરણીએ કાળી રાતનો ઘુમટો તાણ્યો

પ્રગટ્યા દિવા કંઇક ચપોચપ, ઉઘડી ગગન બારી
નિરખી આભની આતુર આંખો દોડી આવે દિગનારી

તાળી દઇ કરે ઠેકડી તીડું, તમરાં સીસોટી મારે
જોવા તમાશો આગીયા ચાલ્યા બત્તી લઇ દ્વારે દ્વારે

રાતડીના અંધકારની ઓથે, નિંદરે અંતર ખોલ્યા
કૂંચી લઇ અભીલાષની સોનલ, હૈયે શમણાં ઢોળ્યા