[audio src="http://rankaar.com/audio/Anmol/07 Je Hatoon Dharyu.mp3"]

જે હતું ધાર્યું કદી તે કામ કઈ આવ્યું નહીં,
એ હતાં સામે છતાં મારાથી બોલાયું નહીં.

વૈદ્ય સૌ લાચાર થઈ, નિરાશ થઈ પાછા ગયા,
દર્દ મારા દિલ તણું તેઓથી પરખાયું નહીં.

કોણ જાણે એ હતી કેવી વિરહની રાત કે,
આંખમાં આંસુ હતાં પણ સ્હેજ રોવાયું નહીં.

કોણ ‘બેદાર’ સંભાળે ને કોણ આપે દાદ,
જે બધા શ્રોતાને ગમતું તે તમે ગયું નહીં.

[audio src="http://rankaar.com/audio/Anmol/04 Hun Chehro Tyanj.mp3"]

હું ચહેરો ત્યાં જ છોડીને તને મળવા નહીં આવું,
કે દર્પણ તોડી-ફોડીને તને મળવા નહીં આવું.

ખુમારી તો ખરેખર વારસાગત ટેવ છે મારી,
હું મારી ટેવ છોડીને તને મળવા નહીં આવું.

કહે તો મારું આ માથું મૂકી લાવું હથેળી પર,
પરંતુ હાથ જોડીને તને મળવા નહીં આવું.

ટકોરા દઈશ પણ દરવાજો તારે ખોલવો પડશે,
કોઈ દીવાલ તોડીને તને મળવા નહીં આવું.

[audio src="http://rankaar.com/audio/Anmol/06 Shabd Thi Mann Mokloon.mp3"]

શબ્દોથી મન મોકળું થઈ જાય ત્યારે આવજે
મૌન જયારે તારાથી સહેવાય ત્યારે આવજે

છે તું હમણા વ્યસ્ત તારી જાતના શૃંગારમાં
આઈનો જોઈ તને તરડાય ત્યારે આવજે

તારી માફક સ્વસ્થ રહેવા હું કરીશ કોશિશ જરૂર
પણ એ કોશિશમાં નયન છલકાય ત્યારે આવજે

ફક્ત હમણાં કે અહીં પૂરતો નથી સંબંધ આ
કાળસ્થળ તારાથી ઓળંગાય ત્યારે આવજે

તું નહીં આવી શકે તારા અહમને છોડીને
મારો ખાલીપો તને વરતાય ત્યારે આવજે

[audio src="http://rankaar.com/audio/Anmol/08 Han Re Ame.mp3"]

હાં રે અમે ફૂલ નહિ રંગના ફુવારા
સુગંધના ઉતારા,
કે વાયરે ઝૂલી પડ્યા..
હાં રે અમે હરણુંના પગની ઉતાવળ,
સુગંધની પાછળ
કે રાનમાં ઝૂરી મર્યા..

હાં રે મીરાં તે બાઈના ગાયાં,
પવનમાં વાયાં;
કે ફૂંકમાં ખરતાં ગયા..
હાં રે અમે ટહુકામાં તરફડતી કોયલ,
કબીરની ચોયલ;
કે ગીતને આંબે બોલે..

હાં રે અમે પડછાયા ફોરમના જોયા,
કે ધોધમાર રોયા;
કે ચડતા લાંબે ઝોલે..
હાં રે અમે ઉડતી પતંગના ઝોલા
ને હાથમાં દોરા;
કે આભમાં ગોથે ચડ્યા..

હાં રે અમે શાયરના કંઠથી છૂટ્યા,
કે લયમાં તૂટ્યા;
કે ગીતની અધુરી કડી..
હાં રે અમે છાકટા છકેલ કોઈ છોરા,
દેખાઈ એ ઓરા;
કે વાતમાં દૂરી પડી..

સ્વરાંકન/સ્વર: મનહર ઉધાસ

લાલાશ આખા ઘરની હવામાં ભરી જઈશ
ગુલમ્હોર મારી લાગણીનો પથારી જઈશ

ઉડતાં ફૂલોની કલ્પનાને સાચી પાડવા
આપી મહેંક પતંગિયાને હું ખરી જઈશ

આખુયે વન મહેંકતું રહેશે પછી સદા
વૃક્ષોના થડમાં નામ લીલું કોતરી જઈશ

હું તો છું પીંછુ કાળના પંખીની પાંખનું
સ્પર્શું છું આજ આભને કાલે ખરી જઈશ

મારો અભાવ મોરની માફક ટહુકશે
ઘેરાશે વાદળો અને હું સાંભરી જઈશ

સ્વરાંકન/સ્વર: મનહર ઉધાસ

દીકરી મારી લાડકવાયી લક્ષ્મીનો અવતાર
એ સૂએ તો રાત પડે ને જાગે તો સવાર
દીકરી મારી..

દીકરી તારા વ્હાલનો દરિયો જીવનભર છલકાય
પામતા જીવન માત-પિતાનું ધન્ય થઈ જાય
એક જ સ્મિતમાં તારા ચમકે મોતીડાં હાજર
દીકરી મારી..

ઢીંગલા સાથે રમતી ઢીંગલી જેવું મારું બાળ
રમતા થાકીને ભૂખ લાગે તો ખીર રાખું તૈયાર
રૂપમાં તારા લાગે મને પરીનો અણસાર
દીકરી મારી..

કાળી ઘેલી વાણીથી ઘર ઘૂઘરો થઈ ને ગુંજે
પા-પા પગલી ચલાવતા બાપનું હૈયું ઝૂમે
દીકરી તું તો માત-પિતાનો સાચો છે આધાર
દીકરી મારી..

હૈયાના ઝૂલે હેતની દોરી બાંધી તને ઝૂલવું
હાલરડાની રેશ્મી રજાઈ તને હું ઓઢાડું
પાવન પગલે તારા મારો ઉજળો છે સંસાર
દીકરી મારી..

સ્વર: મનહર ઉધાસ

મજા ક્યાં છે, ખુશી ક્યાં છે, એ દિલ ક્યાં છે, જીગર ક્યાં છે?
જીવનમાં જીવવા જેવું કઈ તારા વગર ક્યાં છે ?

જે દુશ્મન છે તે દુશ્મન છે, ન સમજો દોસ્તને દુશ્મન,
તમોને દોસ્ત દુશ્મનની ખબર ક્યાં છે, કદર ક્યાં છે?

સમજ પણ એ જ છે મુજમાં, નજર પણ એ જ છે કિન્તુ,
સમજ લાંબી સમજ ક્યાં છે, નજર લાંબી નજર ક્યાં છે?

તને છે રૂપની મસ્તી, મને છે પ્રેમની મસ્તી,
તને તારી ખબર ક્યાં છે, મને મારી ખબર ક્યાં છે?

કવિ જેને કહો એવા કવિ ક્યાં છે કવિ ‘ઘાયલ’,
યદી છે તો જગતમાં કોઈને એની કદર ક્યાં છે?

સ્વર: મનહર ઉધાસ

“દિલને ગમતીલો ઘાવ ત્યાં ઘેરો ન મળ્યો,
માત્ર એકાંત મળ્યું, કોઈ ઉમેરો ન મળ્યો;
આપણા યુગનું આ કમભાગ્ય છે કેવું ભારે?
કે ગયા ચાંદ સુધીને કોઈ ચહેરો ન મળ્યો.”
-સૈફ પાલનપુરી

આપનું મુખ જોઈ મનમાં થાય છે,
ચાંદ પર લોકો અમસ્તા જાય છે.

જાગવાનું મન ઘણુંયે થાય છે,
આંખ ખોલું છું તો સ્વપ્ના જાય છે.

આપ શું સમજો હૃદયની વાતમાં?
આપને ક્યાં દર્દ જેવું થાય છે.

આંસુઓમાં થઈ ગયો તરબોળ હું,
આપનું દિલ તોય ક્યાં ભીંજાય છે?

દુ:ખ પડે છે એનો ‘આદિલ’ ગામ ન કર,
ભાગ્યમાં જે હોય છે તે થાય છે.

સ્વર: મનહર ઉધાસ

“એક સફરની વાત છે કે રાહમાં આંધળા અડફટમાં આવી જાય છે
એક નજરની વાત છે કે પ્રેમમાં આંધળા રસ્તો બતાવી જાય છે.”

તમે આઘા ખસો તો કેટલો લંબાય છે રસ્તો,
નિકટ આવો તો આંખોમાં સમાતો જાય છે રસ્તો.

તમે ચેતવતા રહો છો છતાં પણ ઠેસ વાગે છે,
તમે સામે હો ત્યારે ક્યાં મને દેખાય છે રસ્તો.

કહો આ આપના સંબંધની ના કઈ રીતે કહેશો?
કે મારે ત્યાંથી નીકળી આપને ત્યાં જાય છે રસ્તો.

જતો ‘તો એમને ત્યાં એ રીતે સમા મળ્યા તેઓ,
પૂછી પૂછીને પુછાયું કે આ ક્યાં જાય છે રસ્તો?

પ્રતીક્ષા નહીં કરો તો પણ એ કરવાની ફરજ પડશે,
જુઓ ‘નાદાન’ બારીમાંથી ખુદ ડોકાય છે રસ્તો.

સ્વર: મનહર ઉધાસ

રહેવા દો હવે રોજની તકરારની વાતો,
બેસીને કરો કોઈ ‘દી તો પ્યારની વાતો.

બેહાલ થયો એજ ક્યાં ઉપકાર છે ઓછો,
રહેવા દો હવે દર્દના ઉપચારની વાતો.

ઝખ્મોથી ભર્યું મારું હૃદય તેં નથી જોયું,
સુજી છે તને ક્યાંથી આ ગુલઝારની વાતો.

આપ્યું ‘તું તને તેજ ગણી સ્થાન નયનમાં,
પણ તેં જ સુણાવી મને અંધકારની વાતો.

‘રજની’ એ ખતા ખાઈ ગયો મુર્ખ બનીને,
કરતો રહ્યો દુનિયાની સમક્ષ પ્યારની વાતો.