Click on Album to Listen

સ્વર: મુકેશ

પ્રિતિનું પુષ્પ ખીલે છે ઘડીભરની જુદાઇમાં
અજંપો લાગતો મીઠો મીઠો પ્રિતની સગાઇમાં

આવો તોય સારું, ન આવો તોય સારું
તમારું સ્મરણ છે તમારા થી પ્યારું

આવો ને જાવો તમે, ઘડી અહિં ઘડી તંઇ
યાદ તો તમારી મીઠી અહિં ની અહિં રહી
મોંઘુ તમારા થી સપનું તમારું
તમારું સ્મરણ છે તમારા થી પ્યારું

મિલન માં મજા શું, મજા ઝુરવા માં
બળીને શમાના પતંગો થવા માં
માને ન મનાવ્યું મારું હૈયું નઠારું
તમારું સ્મરણ છે તમારા થી પ્યારું

આવો તોય સારું, ન આવો તોય સારું
તમારું સ્મરણ છે તમારા થી પ્યારું

સ્વર: મનહર ઉધાસ

હું ક્યાં કહું છું આપની હા હોવી જોઇયે,
પણ ના કહો છો એમાં વ્યથા હોવી જોઇએ

પુરતો નથી નસીબનો આનંદ ઓ ખુદા,
મરજી મુજબની થોડી મજા હોવી જોઇએ.

એવી તો ભેદી રીતે મને માફ ના કરો,
હું ખુદ કહી ઉઠું કે સજા હોવી જોઇએ.

મેં એનો પ્રેમ ચહ્યો બહુ સાદી રીત થી,
નહોતી ખબર કે એમાં કલા હોવી જોઇએ.

પ્રુથ્વી ની આ વિશાળતા એમથી નથી ‘મરીઝ’,
એનાં મિલનની ક્યાંક જગા હોવી જોઇએ.

મા-બાપ ફિલ્મના આ ગીતના એક એક શબ્દો મનડું હલાવી જાય છે…

અમૃત ભરેલું અંતર જેનું, સાગર જેવડું સત્
પૂનમચંદના પાનિયા આગળ ડોશી લખાવતી ખત,
ગગો એનો મુંબઇ ગામે; ગીગુભાઇ નાગજી નામે.

લખ્ય કે માડી ! પાંચ વરસમાં પ્હોંચી નથી એક પાઇ
કાગળની એક ચબરખી પણ, મને મળી નથી ભાઇ !
સમાચાર સાંભળી તારા; રોવું મારે કેટલા દા’ડા ?

ભાણાનો ભાણિયો લખે છે કે, ગગુ રોજ મને ભેળો થાય
દન આખો જાય દા’ડિયું ખેંચવા રાતે હોટલમાં ખાય,
નિત નવાં લૂગડાં પે’રે; પાણી જેમ પઇસા વેરે.

હોટલનું ઝાઝું ખાઇશ મા, રાખજે ખરચીખૂટનું માપ
દવાદારૂના દોકડા આપણે કાઢશું ક્યાંથી બાપ !
કાયા તારી રાખજે રૂડી; ગરીબની ઇ જ છે મૂડી.

ખોરડું વેચ્યું ને ખેતર વેચ્યું, કૂબામાં કર્યો છે વાસ
જારનો રોટલો જડે નહિ તે દી પીઉં છું એકલી છાશ,
તારે પકવાનનું ભાણું; મારે નિત જારનું ખાણું.

દેખતી તે દી દળણાં, પાણી કરતી ઠામેઠામ
આંખ વિનાનાં આંધળાંને હવે કોઇ ન આપે કામ,
તારે ગામ વીજળીદીવા; મારે આંહીં અંધારાં પીવાં.

લિખિતંગ તારી આંધળી માના વાંચજે ઝાઝા જુહાર
એકે રહ્યું નથી અંગનું ઢાંકણ, ખૂટી છે કોઠીએ જાર.
હવે નથી જીવવા આરો; આવ્યો ભીખ માગવા વારો.

you gotta believe me…. !!!
liquid music with mehul….
તમારા સમ….
તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ…..
તમારા સમ….
you gotta believe me…. !!!come on ms….

તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ
જગત આખામાં ફેલાઇ જશે ફોરમ… તમારા સમ…

તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ…

તમે જો હોવ તો વાતાવરણ કેવુ સરસ લાગે
અરીઠા લાગે છે આસવ ને ચા કોફી ચરસ લાગે
તમો ને જોઇને પાણીને પોતાને તરસ લાગે
તમારી યાદમાં વીતે.. એક એક પળ.. વરસ લાગે ..

અને તો પણ પડે છે આખુ જીવન કમ તમારા સમ….
તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ

ગીતના ઘેઘુર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને
બે ગઝલની વચ્ચે ના ગાળામાં ચૂમી છે તને
સાચુ કહો તો આ ગણિત અમથું નથી પાકુ થયુ ‘મુકુલ ‘
બે ને બે હોઠો ના સરવાળામાં ચૂમી છે તને

બનું હું રાત તો શમ્મા તમારું નામ થઇ જાશે
તમે સાકી બનો તો મારુ હૈયું જામ થઇ જાશે
તમારા રૂપની ઝળહળ જો સુબહો શામ થઇ જાશે
સૂરજ ને ચાંદ બન્ને જણ બહુ બદનામ થઇ જાશે

બનું હું ફૂલ તો બનશો તમે શબનમ… તમારા સમ
તમારા રૂપની રેલાય છે મૌસમ.. તમારા સમ

તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ… તમારા સમ…
————————————————————————————————
ગઝલ ‘ચુમી છે તને’ ના બધા શેર અહિં વાંચો:

ગીતના ઘેઘૂર ગરમાળામાં ચૂમી છે તને,
બે ગઝલની વચ્ચેના ગાળામાં ચૂમી છે તને.

પર્વતો પાછળ સવારે, ને બપોરે ઝીલમાં,
સાંજ ટાણે પંખીના માળામાં ચૂમી છે તને.

સાચું કહું તો આ ગણિત અમથું નથી પાકું,
બે ને બે હોઠોના સરવાળામાં ચૂમી છે તને.

કાળી રાતોમાં છુપાઈને ગઝલની આડમાં,
પાંચ દસ પંક્તિના અજવાળામાં ચૂમી છે તને.

લોકોએ જેમાં ન પગ મુકવાની ચેતવણી દીધી,
પગ મૂકીને એ જ કુંડાળામાં ચૂમી છે તને.

પાંપણો મીંચાય ને ઉઘડે એ પલકારો થતાં,
વાર બહુ લાગી તો વચગાળામાં ચૂમી છે તને.

સ્વર: પ્રફુલ દવે

સ્વર: મન્ના ડે

પંખીઓ એ કલશોર કર્યો, ધરતીને સુરજ ચુમ્યો
કુથલી લઇને સાંજનો સમિર આજ વને-વન ઘુમ્યો

ખુલ્લી પડેલી પ્રિતનો અર્થ કળી કળીએ જાણ્યો
શરમની મારી ધરણીએ કાળી રાતનો ઘુમટો તાણ્યો

પ્રગટ્યા દિવા કંઇક ચપોચપ, ઉઘડી ગગન બારી
નિરખી આભની આતુર આંખો દોડી આવે દિગનારી

તાળી દઇ કરે ઠેકડી તીડું, તમરાં સીસોટી મારે
જોવા તમાશો આગીયા ચાલ્યા બત્તી લઇ દ્વારે દ્વારે

રાતડીના અંધકારની ઓથે, નિંદરે અંતર ખોલ્યા
કૂંચી લઇ અભીલાષની સોનલ, હૈયે શમણાં ઢોળ્યા

સ્વર: મનહર ઉધાસ

થાય સરખામણી તો ઊતરતા છીએ,તે છતાં આબરુને દીપાવી દીધી,
એમના મહેલ ને રોશની આપવા ઝૂંપડી પણ અમારી જલાવી દીધી.

ઘોર અંધાર છે આખી અવની ઉપર,તો જરા દોષ એમાં અમારોય છે,
એક તો કંઈ સિતારા જ નહોતા ઊગ્યા, ને અમે પણ શમાઓ બુઝાવી દીધી.

બીક એક જ બધાને હતી કે અમે ક્યાંક પહોંચી ન જઈએ બુલંદી ઉપર,
કોઈએ પીંજરાની વ્યવસ્થા કરી, કોઈએ જાળ રસ્તે બિછાવી દીધી.

કોઈ અમને નડ્યા તો ઊભા રહી ગયા,પણ ઊભા રહી અમે ના કોઈ ને નડ્યા,
ખુદ અમે તો ન પહોંચી શક્યા મંઝિલે, વાટ કિંતુ બીજાને બતાવી દીધી.

કોણ જાણે હતી કેવી વર્ષો જૂની જિંદગીમાં અસર એક તનહાઈની?
કોઈએ જ્યાં અમસ્તું પૂછ્યું, ‘કેમ છો’, એને આખી કહાણી સુણાવી દીધી.

દિલ જવા તો દીધું કોઈના હાથમાં,દિલ ગયા બાદ અમને ખરી જાણ થઈ,
સાચવી રાખવાની જે વસ્તુ હતી, એ જ વસ્તુ અમે તો લૂંટાવી દીધી.

જીવતાં જે ભરોસો હતો ઈશ પર,એ મર્યા બાદ્ ‘બેફામ’ સાચો પડ્યો,
જાત મારી ભલે ને તરાવી નહીં,લાશ મારી પરંતુ તરાવી દીધી.

સ્વર: મનહર ઉધાસ

જિંદગીના છેલ્લા શ્વાસ સુધી સૌ આશા રાખે છે
દવામાં ને દુઆ માં માત્ર વિશ્વાસ રાખે છે
ઉઘાડી આંખથી સંબધ છે માનવી આ દુનિયાને
જરૂરતથી વધારે ઘરમા કોણ લાશ રાખે છે.

હોઠ પર આવીને અટકેલી દુઆ છે જિંદગી
કોઇના જાણે જગતમાં એ કથા છે જિંદગી

કેટલાં વર્ષો વિત્યા છે, ભાળ પણ મળતી નથી
આ જગતની ભીડમાં બસ લાપતા છે જિંદગી

એક દિ મુજને કહ્યુંતુ એક ફકીરે સાન મા
જીવતાં જો આવડે તો એક કળા છે જિંદગી

કંઇ નથી આ જિંદગી કિસ્સો છે ખાલી હાથનો
જે કંઇ છે એ ફક્ત ઇશ્વર દયા છે જિંદગી

હોઠ પર આવીને અટકેલી દુઆ છે જિંદગી
કોઇના જાણે જગતમાં એ કથા છે જિંદગી

મૈત્રી… મૈત્રી એટલે એવું મંદિર જેની ધજા પવન વગર પણ ફરફરતી રહે છે. મૈત્રી એટલે એવો ખભો જેના શર્ટને કોલર નથી હોતા. ટીકીટ વગરની સફર છે આ મૈત્રી. આપણા કોઇ એક મિત્રનુ નામ ચંદુ તો હોય જ છે અને જો નથી હોતું તો આપણે પાડી દઇએ છિએ. તો આ સરસ મજાનું બાળગીત મારા એ મિત્રો માટે જેમનું નામ મેં ચંદુ પાડ્યું અને એ મિત્રો માટે પણ જેમણે મારું નામ ચંદુ પાડ્યું.

હું ને ચંદુ છાનામાના કાતરિયામાં પેઠા,
લેસન પડતું મૂકી, ફિલમ ફિલમ રમવા બેઠા.

મમ્મી પાસે દોરી માંગી, પપ્પાની લઈ લૂંગી,
પડદો બાંધી અમે બનાવી ફિલમ એની મૂંગી.

દાદાજીના ચશ્માંમાંથી કાઢી લીધો કાચ,
એનાથી ચાંદરડા પાડ્યા પડદા ઉપર પાંચ.

ચંદુ ફિલમ પાડે ત્યારે જોવા આવું હું,
હું ફિલમ પાડું તો જોવા આવે છે ચંદુ.

કાતરિયામાં છુપાઈને બેઠી’તી બિલ્લી એક,
ઉંદરડીને ભાળી એણે તરત લગાવી ઠેક.

ઉંદરડી છટકી ને બિલ્લી ચંદુ ઉપર આવી,
બીક લાગતા ચંદુડીયાએ બુમાબુમ જગાવી.

દોડમદોડા ઉપર આવી પહોંચ્યા મમ્મી-પપ્પા,
ચંદુડીયાનો કાન આમળ્યો, મને લગાવ્યા ધબ્બા.

સ્વર: મનહર ઉધાસ

આંખો રડી પડી અને રેલાય છે અવાજ
છે બંધ હોઠ તોય વહી જાય છે અવાજ

બોલ્યા તમે એ વાતને વર્ષો થઇ ગયા
દિલમાં હજીય કેમ એ પડઘાય છે અવાજ

હોઠોનું સ્મિત આંખના મદમસ્ત ઇશારા
શબ્દો વિનાય આજ તો સંભળાય છે અવાજ

છે એમનાથી તો એ પરિચિત ઘણો છતાં
દિલની છે વાત એટલે શરમાય છે અવાજ

દિલની દિવાલો ગુજંતી થઇ જાય છે ‘મહેંક’
જો એની યાદનો કદી અથડાય છે અવાજ

આંખો રડી પડી અને રેલાય છે અવાજ
છે બંધ હોઠ તોય વહી જાય છે અવાજ

ઓ ઈશ્વર ભજીએ તને, મોટું છે તુજ નામ,
ગુણ તારાં નિત ગાઈએ, થાય અમારાં કામ.

હેત લાવી હસાવ તું, સદા રાખ દિલ સાફ,
ભૂલ કદી કરીએ અમે તો પ્રભુ કરજો માફ.

ઓ ઈશ્વર તમને નમીએ માંગુ જોડી હાથ,
આપો સારા ગુણ અને, સુખમાં રાખો નાથ.

મન વાણી ને હાથથી કરીએ સારાં કામ
એવી બુધ્ધિ દો અને પાળો બાળ તમામ.

ઓ ઈશ્વર તું એક છે સર્જ્યો તે સંસાર
પ્રુથ્વી પાણી પર્વતો તેં કીધા તૈયાર.

તારા સારા શોભતા, સૂરજ ને વળી સોમ,
તે તો સઘળાં તે રચ્યા જબરું તારું જોમ.

અમને આપ્યાં જ્ઞાન ગુણ, તેનો તું દાતાર,
બોલે પાપી પ્રાણીઓ, એ તારો ઉપકાર.

કાપ કલેશ કંકાસ ને, કાપ પાપ પરિતાપ,
કાપ કુમતિ કરુણા કરી કાપ કષ્ટ સુખ આપ.