રૂપ કૈફી હતું – શોભિત દેસાઇ
સ્વર : પંકજ ઉધાસ
“બચ્યા છે કેટલાં એ શબ્દ પણ ગણી લઉં છું
છૂટો પડું છું ને ખુદની સિલક ગણી લઉં છું
ક્ષણો, કલાક, દિવસ, માસ, વર્ષ કે સૈકા
તમે હો એવા સમયને પ્રણય ગણી લઉં છું”
રૂપ કૈફી હતું, આંખો ઘેલી હતી, ને હથેળીમાં એની હથેળી હતી
મન મહેકતું હતું, ભીના કંપન હતા, એની સાથે મુલાકાત પહેલી હતી
આંખમાં એક દરિયો છુપાયો હતો, પણ શિશુ જેવો નિર્દોષ ચહેરો હતો
છોકરી મારી સામે જે બેઠી હતી, ખૂબ અઘરી હતી, સાવ સહેલી હતી
મીઠી મુંઝવણ હતી, હોઠ તો ચૂપ હતા, જો હતો, તો હતો મૌનનો આશરો
એણે જ્યારે કહ્યું, હું તને ચાહું છું, જિંદગી એક પળમાં ઉકેલી હતી
જોતજોતામાં બસ એ રિસાઇ ગઈ, પણ દૂર જઈ ના શકી મારાથી એ
ફેરવી તો લીધું મોઢું છણકો કરી, પીઠથી પીઠ તો પણ અઢેલી હતી
Related posts:
શોભિત દેસાઈ ની રચના માટે તો કંઈજ કહેવાનુ ન હોઈ પણ માફ કરજો મનહરભાઈ નો અવાજ અને તર્જ ગઝલ ને અનૂરૂપ ન લાગ્યા.
રમેશભાઈ,
સ્વર મનહર ઉધાસનો નહી પણ પંકજ ઉધાસનો છે. આ ગઝલ પંકજ ઉધાસના પ્રથમ આલ્બમ ‘રજુઆત’ માંથી લેવામાં આવી છે. તર્જ બાબતે કંઈ પણ કહેવા હું સમર્થ નથી.
તમારો ખુબ ખુબ અભાર. ખુબ જ સરશ રચના છે.
ભાઈ નિરજ,
ધ્યાન ખેંચવા બદલ આભાર. સ્વર મનહરભાઈ નો હોઈ કે પંકજભાઈ નો, લગભગ એક સરખો જ લાગે છે અને મેં ઉપર વાંચ્યુ પણ નહી?
વાહ દોસ્ત્.. મારી ગમતી ગઝલ્. ધ્ન્યવાદ્ ખુબ જ સરસ્.
આ ગઝલ ના સામ્ભ્લુ તો દિવસ પુરો નથેી થતો. ખુબજ આભાર્.
ખુબ જ સુન્દર અને અદભુત વર્ણન. આભાર