કોઈની મદીલી નજર – શૂન્ય પાલનપુરી
સ્વરાંકન: સ્નેહલ મજુમદાર
સ્વર: ધનાશ્રી પંડિત
“આપ મારી વફા નહીં સમજો
આંખ નિજના પડળ ના જોઈ શકે,
દોષ છે ‘શૂન્ય’ સૌ સુકાનીનો
નાવ પોતે વમળ ના જોઈ શકે.”
કોઈની મદીલી નજર છે ને હું છું,
આ ખુમારી ભરેલું જીગર છે ને હું છું.
નથી ના ખુદાને, ખુદા પર ભરોસો,
હવે નાવડી છે, ભવર છે ને હું છું.
નડે છે અનાદીથી ચંચળતા મનની,
આ વિરામ જીવન સફર છે ને હું છું.
જનારા ગયા ને ગયું સર્વ સાથે,
હવે ‘શૂન્ય’ વિરાન ઘર છે ને હું છું.
Related posts:
શૂન્યસાહેબની ગઝલયતથી છલોછલ ગઝલ માણવાની એક અલગ જ મજા છે.
ઠુમરી ટાઇપ કમ્પોઝીશનનો પ્રયત્ન થયો હોય એવું લાગ્યું.
સ-રસ!!!
Khub j saras che