સ્વર: પાર્થિવ ગોહિલ

મેઘલી શ્યામલ એક રાતે, આપણી પ્રથમ મુલાકાતે,
એક રસ્તાની બંને તરફ ભીંજતા એકબીજાને આપણે જડ્યા,
મને યાદ છે.. તને યાદ છે?

પછી પગલાંએ પંથ જરા ટૂંકો કર્યો,
પછી મોસમને ચાહવાનો ગુનો કર્યો.
પછી હૈયાની હોવાનાં અણસારે તું,
પછી શ્વાસોનાં અજવાળે ઓગળતો હું,
અવસરને અજવાળી જાતે, એકબીજાની લાગણીઓ ખાતે,
ભાન ભૂલીને ઓગળતા એકમેકમાં, એકબીજામાં ભૂલા પડ્યા.
મને યાદ છે.. તને યાદ છે?

પછી સપનાની કુંપળને સમજણ ફૂટી,
પછી જીવવાની જંખનાઓ સાથે લૂટી,
પછી સુખ દુખનાં સરવાળા સાથે જીત્યા,
પછી તારીખનાં પાનામાં વર્ષો વિત્યા,
જીવનની જૂદી શરૂઆતે, મસ્તીનાં મતવાલા નાતે,
સાવ અંગત બની ઝૂમતા-ચૂમતાં, સાવ અંગત બની ઝળહળ્યા.
મને યાદ છે.. તને યાદ છે?

હવે વાતાવરણ છોને વરસાદી છે,
હવે આંખો પણ એવી ક્યાં ઉન્માદી છે?
હવે ડૂમાનો તરજુમો, ડુસ્કાનું ઘર,
હવે તારા વગર મારું સૂનું નગર,
નાહક નજીવી કોઈ વાતે, અજાણ્યા કોઈ આઘાતે,
અધવચાળે મૂકી સાથ-સંગાથને એકબીજાથી છૂટા પડ્યા.
મને યાદ છે.. તને યાદ છે?

આજનાં ગીતમાં વાત કરવી છે આજનાં જમાનાનાં કૃષ્ણની.. અહીં ઈ-મેઈલનાં અને સાયબર કવિએ નવી ભાષા, નવા મિજાજ અને નવા તોર તરિકાથી કૃષ્ણને પ્રેમ કર્યો છે.. તેમણે આપણી ભાષાની નવી પેઢીની પૂજાની સામગ્રી બદલી છે પણ ભાવના બદલી નથી.. માણીએ આ મધુરું ગીત કવિનાં પોતાનાં જ સ્વરમાં પ્રસ્તાવના સાથે..

પ્રસ્તાવના: અંકિત ત્રિવેદી
સ્વરાંકન / સ્વર: આશિત દેસાઈ

કાનજીનાં મોબાઈલમાં રાધાનો રિંગટોન, રિંગટોન રાધાનો વાગે,
જનમો જનમની ઘેલી રાધાની પ્રીત, કાનજીનાં રૂવાંડે જાગે..
રાધાનો રિંગટોન વાગે..

મોબાઈલનાં નેટવર્કમાં કેમેય ના પકડાતી રાધાના રાસની તાલી,
મોબાઈલ પકડીને થાકેલા હાથને, રાધાનો હાથ લેવો ઝાલી,
આયખાની સાંજ ઉપર ઉભેલા કાનજી સપનાનો ટૉક ટાઇમ માંગે..
રાધાનો રિંગટોન વાગે..

એસ.એમ.એસ મોકલેલો વાયા ઓધાજી, એનાં રિપ્લાયમાં રાધાનાં આસું,
રાધાનાં આંસુનો એસ.એમ.એસ વાંચીને કાનજીની આંખે ચોમાસું,
મોબાઈલની બેટરીને ખાલીપો વળગે ત્યાં વાંસળી વાગે છે એક રાગે..
રાધાનો રિંગટોન વાગે..

સ્નેહી મિત્રો,

આજે ૧૬ માર્ચ, રણકારનો જન્મદિવસ. બરાબર એક વર્ષ પહેલા આજનાં જ દિવસે રણકાર એક બ્લૉગ સ્વરૂપે શરૂ કરેલો. રણકાર જ્યારે બ્લૉગરૂપે શરૂ કર્યો ત્યારે એ આટલો રણકશે એવી ખબર ન હતી. પણ એને વાચકોનો અભૂતપૂર્વ સહકાર સાંપડ્યો અને રણકાર એક બ્લૉગમાંથી સ્વતંત્ર વેબસાઈટ બન્યો. મારી આ સફરમાં દેશ-વિદેશથી અસંખ્ય વાચકોએ મુલાકાત લીધી. તેમનાં અમૂલ્ય પ્રતિભાવો અને માર્ગદર્શન વગર રણકારને સતત ચાલુ રાખવાનું શક્ય બન્યું ના હોત. રણકારે અંગત રીતે મને આનંદ આપ્યો જ છે પરંતુ જોડ જોડે ગુજરાતી બ્લૉગ જગતનાં ભાગરૂપ બનવાનું સૌભાગ્ય પણ પ્રાપ્ત થયું છે. આ એક વર્ષ દરમ્યાન ગુજરાતી બ્લૉગ જગતમાં ઘણા મિત્રો મળ્યા અને તેમનો સહકાર અને માર્ગદર્શન પણ મળ્યું. પ્રથમ વર્ષગાંઠે હું સૌ વાચકો અને મિત્રોનો હૃદયપૂર્વક આભાર માનું છું તેમજ આગળ પણ મારા આ સફરમાં આપ સૌનો પ્રેમ અને સહકાર મળતો રહે તેવી અભ્યર્થના છે.

આજનાં આ પ્રસંગે હું આભારી છું મારા માતા-પિતાનો જેમણે એક ગુજરાતી હોવાનું ગૌરવ મને આપ્યું. નાનપણથી જ મને ગુજરાતી ભાષા અને સાહિત્ય સાથે જોડાયેલો રાખ્યો. તેમનાં સતત પ્રોત્સાહન અને આશિર્વાદ વિના આ શક્ય ન બન્યું હોત. આજે આ બ્લૉગને હું તેમનાં પુનીત ચરણોમાં અર્પણ કરું છું.

પ્રથમ વ્રર્ષગાંઠ નિમિત્તે સાંભળીએ મારું ખૂબ જ ગમતું એક ગીત ..

સાત સૂરોનાં સરનામે – અંકિત ત્રિવેદી

સ્વર: પાર્થિવ ગોહિલ

સાત સૂરોનાં સરનામે અમે તમને મળવા આવ્યાં,
સૂર શબદનાં સથવારે બે વાત મઝાની લાવ્યાં.

તમને કહું છું કે ‘સા’ માંથી સાંજ મઝાની કાઢો,
ગમતા જણની, ગમતી ક્ષણની વાત મઝાની માંડો,
યાદ અને સપનાની વચ્ચે ટહુકો થઈને જામ્યાં,
સૂર શબદનાં સથવારે બે વાત મઝાની લાવ્યાં,
સાત સૂરોનાં..

ગીત ગઝલમાં ગગન ઉમેરી ઊડવાનું છે મન,
સાથ તમારો મળે સૂરીલો, રસભર છે જીવન,
રોમ-રોમમાં જે અજવાળે એ દિવડાં પ્રગટાવ્યાં,
સૂર શબદનાં સથવારે બે વાત મઝાની લાવ્યાં,
સાત સૂરોનાં..

સાત સૂરોનાં સરનામે અમે તમને મળવા આવ્યાં,
સૂર શબદનાં સથવારે બે વાત મઝાની લાવ્યાં.