સ્વર: હેમંત ચૌહાણ

લાવ હથેળી શ્યામ લખી દઉં,
હૈયે હરિવર નામ લખી દઉં.
આંગળી ઉપર આતમ પ્યારો,
કર ઉપર કિરતાર લખી દઉં.

મુખ ઉપર માખણ ખાનારો,
ગાલ ઉપર ગોવિંદ લખી દઉં.
કગંન ઉપર કૃષ્ણ કૃપાળુ,
ભુજ ઉપર ભગવંત લખી દઉં.

કુંડળ ઉપર કમલનયન ને,
અલ્કાવલી પર અલખ લખી દઉં.
નાસિકા ઉપર નટવર નાગર,
નથણી ઉપર શ્રીનાથ લખી દઉં.

અધરો ઉપર અંતરયામી,
બિંદીમાં વ્રજચંદ્ર લખી દઉં,
પાંપણ ઉપર પરમાનંદને,
કીકીમાં હું કૃષ્ણ લખી દઉં.

ચૂંદડી ઉપર ચિત્ત હરનારો,
પાલવ પર પ્રીતમ લખી દઉં.
શ્રાવણ મહીને ભીતર હું તો,
રોમે રોમે રસરાજ લખી દઉં..

સ્વર: હેમંત ચૌહાણ

રંગાઇ જાને રંગમાં..
સીતારામ તણા સતસંગમાં
રાધેશ્યામ તણા તું રંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

આજે ભજશું, કાલે ભજશું,
ભજશું સીતારામ, ક્યારે ભજશું રાધેશ્યામ,
શ્વાસ ખૂટશે, નાડી તૂટશે, પ્રાણ નહીં રે તારા અંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

જીવ જાણતો ઝાઝું જીવશું, મારું છે આ તમામ,
પહેલાં અમર કરી લઉં નામ,
તેડું આવશે, યમનું જાણજે, જાવું પડશે સંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

સૌ જન કહેતા પછી જપીશું, પહેલાં મેળવી લોને દામ,
રહેવા ના કરી લો ઠામ,
પ્રભુ પડ્યો છે એમ, ક્યાં રસ્તામાં, સૌ જન કહેતા વ્યંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

ઘડપણ આવશે ત્યારે ભજશું, પહેલાં ઘરના કામ તમામ,
પછી ફરીશું તીરથ ધામ,
આતમ એક દિન ઊડી જાશે, તારું શરીર રહેશે પલંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

બત્રીસ ભાતનાં ભોજન જમતાં, ભેળી કરીને ભામ,
એમાં ક્યાંથી સાંભરે રામ,
દાન-પુણ્યથી દૂર રહ્યો તું, ફોગટ ફરે છે ઘમંડમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..

રંગ રાગમાં ક્યારે રટાશે, રહી જશે આમ ને આમ,
માટે ઓળખ આતમરામ,
બાબા આનંદે હરિ ૐ અખંડ છે, ભજ તું શિવના સંગમાં..
રંગાઇ જાને રંગમાં..
—————————————-
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: દિપેન પટેલ

સ્વર: હેમંત ચૌહાણ

તું કાળી ને કલ્યાણી રે મા !
જ્યાં જોઉં ત્યાં જોગમાયા
તું ચારે યુગમાં ગવાણી રે મા… જ્યાં.

તને પહેલાં તે યુગમાં જાણી રે મા… જ્યાં.
તું શંકરની પટરાણી રે મા… જ્યાં.
તું ભસ્માસુર હરનારી રે મા… જ્યાં.

તને બીજા તે યુગમાં જાણી રે મા….જ્યાં
તું હરિશ્ચંદ્ર ઘરે પટરાણી રે મા… જ્યાં.

તને ત્રીજા તે યુગમાં જાણી રે મા… જ્યાં.
તું રામચંદ્ર ઘેર પટરાણી રે મા… જ્યાં.
તું રાવણને રોળનારી રે મા… જ્યાં.

તને ચોથા તે યુગમાં જાણી રે મા… જ્યાં.
તું પાંડવ ઘેર પટરાણી રે મા… જ્યાં.
તું કૌરવકુળ હણનારી રે મા… જ્યાં.

સ્વર: હેમંત ચૌહાણ

મા પાવા તે ગઢથી ઊતર્યા, મા કાળી રે,
માએ વસાવ્યું ચાંપાનેર, પાવાગઢવાળી રે.
મા ચાંપા તે નેરના ચાર ચૌટા મા કાળી રે,
સોનીએ માંડ્યાં હાટ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી…

મા સોનીડો લાવે રૂડાં ઝૂમણાં, મા કાળી રે,
મારી અંબા માને કાજ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી….

મા માળી તે આવે મલપતો, મા કાળી રે,
એ તો લાવે છે ગજરાની જોડ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી….

મા કુંભારી આવે મલપતો, મા કાળી રે,
એ તો લાવે છે ગરબાની જોડ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી….

મા સુથીરી આવે મલપતો, મા કાળી રે,
એ તો લાવે છે બાજઠની જોડ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી….

મા ગાય શીખે ને સાંભળે, મા કાળી રે,
તેની અંબા મા પૂરજો આશ, પાવાગઢવાળી રે.
મા પાવા તે ગઢથી….

સ્વર: હેમંત ચૌહાણ

કીડી બિચારી કીડલી ને કીડીના લગનીયા લેવાય
પંખી પારેવડા ને નોતર્યા… કીડી ને આપ્યા સન્માન
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

મોરલે બાંધ્યો રૂડો માંડવો રે, ખજુરો પિરસે ખારેક
ભુંડે રે ગાયાં રૂડાં ગીતડાં, કે પોપટ પિરસે પકવાન,
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

મંકોડાને મોકલ્યો માળવે રે લેવા માંડવીયો ગોળ
મંકોડો કેડે થી પાતળો… હે ગોળ ઉપડ્યો ન જાય
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

મીનીબાઇને મોકલ્યાં ગામમાં રે એવા નોતરવાં ગામ
હામા મળ્યા બે કૂતરા… હે બિલાડીના કરડ્યા બે કાન
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

ઘોડે રે બાંધ્યા પગે ઘુઘરા રે, કાકીંડે બાંધી છે કટાર
ઉંટે રે બાંધ્યા ગળે ઢોલકા… હે ગધેડો ફુંકે હરણાઇ
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

ઉંદરમામા હાલ્યા રે રીહામણે ને, બેઠા દરીયાને પેટ
દેડકો બેઠો ડગમગે, અરે… મને કપડાં પેહરાવ…
જાવું છે કીડીબાઇની જાનમાં….

વાંસડે ચડ્યો એક વાંદરો રે, જુએ જાનની વાટ
આજતો જાનને લુટવી… કે લેવા સર્વેના પ્રાણ
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

કઇ કીડીની કોની જાન છે રે, સંતો કરજો વિચાર
ભોજા ભગતની વિનતી, અરે… કે સમજો ચતુર સુજાણ
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

કીડી બિચારી કીડલી ને કીડીના લગનીયા લેવાય
પંખી પારેવડા ને નોતર્યા… કીડી ને આપ્યા સન્માન
હાલો ને કીડીબાઇની જાનમાં….

અગાઉ મુકેલી પોસ્ટ ‘આંધળી માનો કાગળ’ ના અનુસંધાન માં આ ગીત દેખતા દીકરાનો જવાબ અહિં રજુ કરું છું.
સ્વર : હેમંત ચૌહાણ

ફાટ્યાં-તૂટ્યાં જેને ગોદડી ગાભાં, આળોટવા ફૂટપાથ,
આંધળી ડોશીનો દેખતો દીકરો, કરતો મનની વાત.
વાંચી તારાં દુ:ખડાં માડી ! ભીની થઈ આંખડી મારી.

પાંચ વરસમાં પાઈ મળી નથી, એમ તું નાખતી ધા,
આવ્યો તે દિ’થી આ હોટલને ગણી, માડી વિનાના ‘મા’
બાંધી ફૂટપાયરી જેણે, રાખ્યો રંગ રાતનો એણે !

ભાણિયો તો માડી ! થાય ભેળો જે દિ’ મિલો બધી હોય બંધ,
એક જોડી મારાં લૂગડાંમા, એને, આવી અમીરીની ગંધ ?
ભાડે લાવી લૂગડાં મોંઘા, ખાતો ખારા દાળિયા સોંઘા.

દવાદારૂ આંહી આવે ન ઢૂંકડા, એવી છે કારમી વેઠ,
રાત ને દિવસ રળું તોયે મારું, ખાલી ને ખાલી પેટ,
રાતે આવે નીંદર રૂડી, મારી કને એટલી મૂડી.

જારને ઝાઝા જુહાર કે’જે, ઊડે આંહી મકાઈનો લોટ,
બેસવા પણ ઠેકાણું ના મળે, કૂબામાં તારે શી ખોટ ?
મુંબઈની મેડીયું મોટી, પાયામાંથી સાવ છે ખોટી.

ભીંસ વધીને ઠેલંઠેલા, રોજ પડે હડતાળ,
શે’રના કરતા ગામડામાં, મને દેખાય ઝાઝો માલ,
નથી જાવું દાડિયે તારે, દિવાળીએ આવવું મારે.

કાગળનું તારે કામ શું માડી ! વાવડ સાચા જાણ,
તારા અંધાપાની લાકડી થાવાના, મેં લીધા પચખાણ,
હવે નથી ગોઠતું માડી, વાંચી તારી આપદા કાળી.