સ્વરાંકન: રસિકલાલ ભોજક
સ્વર: હીમાલી વ્યાસ

મને મારગે મળ્યા’તા શ્યામ, કોણ માનશે?
એક મીટમાં મળ્યા’તા શ્યામ, કોણ માનશે?

એને માથાનું મોરપિચ્છ વ્હાલે ધર્યું,
એની મોરલીની મીઠપથી છલક્યું ગળું,
મારી સંગે હળ્યા’તા શ્યામ, કોણ માનશે?

એની આંખડીથી વૃંદાવન છલકી ગયું,
એના હોઠને વળાંક વ્હાલ મલકી ગયું,
મારે હૈયે ઢળ્યા’તા શ્યામ, કોણ માનશે?

સ્વરાંકન: દક્ષેશ ધ્રુવ
સ્વર: અમર ભટ્ટ

કાનુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે,
બાળુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે.

કોમળ આ અંગ પરે કાપા પડે છે જેવા,
આંગળીથી માખણમાં આક્યાં,
નાનકડા નૈણ થકી ઝરમર ઝરે છે જેવા.
ઢળતા શીકેથી દહીં ઢાંક્યા.
એના હોઠ બે બીડાયા હજી તોરે,
કે કાનુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે.

માથેથી મોરપિચ્છ હેઠે સર્યું,
ને સરી હાથેથી મોગરાની માળા,
આંખેથી કાજળ બે ગાલે જઈ બેઠું,
કાનકુંવર શું ઓછા હતાં કાળા?
કોઈ જઈને જશોદાને કહો રે,
કે કાનુડાને બાંધ્યો છે હીરના દોરે.

સ્વર: સૌમિલ મુન્શી

રાધાની લટની લહેરાતી કાળાશે
ખોવાયો કાન કેમ શોધું?
આંખુ આકાશ એક રેંગે છવાયું
એમાં વ્હાલમનો વાન કેમ શોધું?

એક તો વૃંદાવનની કેડી
ને કેડી પર ઉગ્યાં કદંબ જેવા ઝાડ,
હળવો હડસેલો લાગે લહેરીનો
સૌરભના અણધાર્યા ઉઘડે કમાડ.
સમજુ સૈયર તમે ઘરભેગી થાઓ
ક્યાં હું ભૂલી હું ભાન કેમ શોધું?

ઉડતા વિહંગ કેરાં ટહુકા વન્ય હશે
વહેતી હવાની કોઈ લહેરમાં,
ગોકુળનો મારગ તો ઢુંકડો લાગે
ને હવે સમજાવો કેમ જવું ફેરમાં.
યમુનાના વહેણમાં તરંગાતું ગાન
એમાં મનગમતી તાન કેમ શોધું?

સ્વર: આલાપ દેસાઈ

કે તમે પાંપણને પલકારે વાત કહી કંઈ,
મર્મ એનો ઉકેલવામાં રાત વહી ગઈ.

આમ મેળો ને મેળાની કેવી મરજાદ,
હોઠ ખુલે ના તોયે રહે સંભળાતો સાદ,
કોઈ લહેરખી મજાની જાણે સાથ રહી ગઈ,
મર્મ એનો ઉકેલવામાં રાત વહી ગઈ.

આભાથીયે ઝાઝેરો આભનો ઉઘાડ,
એમાં થોડો મલકાટ થોડું છાનું છાનું લાડ,
તોયે ભીને રૂમાલ એક ભાત લઇ ગઈ,
મર્મ એનો ઉકેલવામાં રાત વહી ગઈ.

સ્વર: વિરાજ – બિજલ ઉપાધ્યાય
સ્વરાંકન: દિલીપ ધોળકીયા

ના, ના, નહીં આવું, મેળે નહીં આવું,
મેળાનો મને થાક લાગે;
મારે વહેતે ગળે ન હવે ગાવું,
મેળાનો મને થાક લાગે.

ક્યાં છે વાયરાની પ્રાણભરી લ્હેરી?
ક્યાં છે નેહભર્યો સંગ એ સુનેરી?
ક્યાં એ નજરું કે જેણે મને હેરી?
સખી, અમથું અમથું ક્યાં અટવાવું,
મેળાનો મને થાક લાગે.

એના પાવાનો સૂર ક્યાંય હલક્યો?
એનો કેસરિયો સાફો ક્યાંય છલક્યો?
એના હોઠનો મરોડ ક્યાંય મલક્યો?
કહો એવા વેરાને કેમ જાવું,
મેળાનો મને થાક લાગે.

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય, હંસા દવે

પ્રેમમાં ચાલને ચકચૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ,
સૂર્યની આંખે અજબ નૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એને બદનામી કહે છે આ જગતના લોકો,
ચાલને, આપણે મશહૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એના ધસમસતા પ્રવાહે બધું આવી મળશે,
પ્રેમનું કોઈ અજબ પૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

પ્રેમના ગર્વથી વધતો નથી સંસારનો ગર્વ,
ચાલ, ભગવાનને મંજૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

આલ્બમ: સંગીત સુધા
સ્વર: આનંદકુમાર સી.

તેં પૂછ્યો તો પ્રેમનો મર્મને હું દઈ બેઠો આલિંગન,
જ્યાં પ્રથમ મેઘ વરસ્યો , સરિતાએ તોડ્યાં તટનાં બધંન.

એક અગોચર ઇજન દિઠું નૈનભૂમીને પ્રાંગણ,
હું સઘળી મોસમમાં માણું એક અહર્નિશ ફાગણ;
શતદલ ખીલ્યાં પામ્યાં કમલ પર સૌમ્ય ગીતનું ગુંજન,
જ્યાં પ્રથમ મેઘ વરસ્યો , સરિતાએ તોડ્યાં તટનાં બધંન.

નીલ વર્ણનું અંબર એમાં સોનલવરણી ટીપકી,
વિંધી શામલ ઘટા, પલકને અતંર વિજળી ઝબકી;
નૈન ઉપર બે હોઠ આંકતા અજબ નેહનું અંજન,
જ્યાં પ્રથમ મેઘ વરસ્યો , સરિતાએ તોડ્યાં તટનાં બધંન.

સ્વર: જ્હાનવી શ્રીમાંકર

હે કોઈ આઘે આઘેથી વેણુ વાય છે,
રે મને જાતી રહું જાતી રહું થાય છે.

લાલ લાલ આંખડીથી સાસુ જુએ છે
હોઠ મરડીને નણદી પગ પછાડે
લહેરીયે ચડેલ મારા લોચનીયા જોઈ
ઉભો નાવલીયો બારણાની આડે
હો ઘેરા ઘેનની કટોરી કોઈ પાય છે
રે મને જાતી રહું જાતી રહું થાય છે
હે કોઈ આઘે આઘેથી…

એક દ્વાર બંધ કિધું તો
કેટલાંય મારગ આ આંખમાં સમાયા
ધૂપ થઈ ઉડી, હું ચાલી સંભાળો
હવે પીંજરામાં રહી ગઈ કાયા
હવે છાનું એ છનછન છલકાય છે
રે મને જાતી રહું જાતી રહું થાય છે
હે કોઈ આઘે આઘેથી…

સ્વર: લતા મંગેશકર

એક રજકણ સૂરજ થવાને શમણે,
ઉગમણે જઈ ઊડે, પલકમાં ઢળી પડે આથમણે.

જળને તપ્ત નજરથી શોશી
ચહી રહે ઘન રચવા
ઝંખે કોઇ દિન બિંબ બનીને
સાગરને મન વસવા

વમળ મહીં ચકરાઇ રહે એ કોઈ અકળ મૂંઝવણે.
એક રજકણ…

જ્યોત કને જઈ જાચી દીપ્તિ,
જ્વાળ કને જઈ લ્હાય
ગતિ જાચી ઝંઝાનિલથી
એ રૂપ ગગનથી ચ્હાય

ચકિત થઇ સૌ ઝાંખે એને ટળવળતી નિજ ચરણે.
એક રજકણ…

સ્વર: દિપાલી સોમૈયા

સ્વર: લતા મંગેશકર

સૂરજ ને કોઈ ઓલી મેર રોકી રાખો,
હજી આદરી અધૂરી મારી વાત રે..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન
એનું ઢુંકડૂં ન હોજો પરભાત..

વેળા આવી તો જરા વેણ નાખો વાલમા,
એક જરા મોંઘેરું કહેણ નાખો વાલમા,
ફેણ રે ચઢાવી ડોલે અંધારા દૂર દૂર..દૂર દૂર..
એની મોરલીને સૂરે કરો વાત રે..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન
એનું ઢુંકડૂં ન હોજો પરભાત..

દિલના દરિયાવનાં ઊંડાણ જરા જોઈ લઉં,
કેવા રે મહોબ્બતનાં તાણ જરા જોઈ લઉં,
મ્હારા કિનાર રહો દૂર નિત દૂર દૂર..દૂર દૂર..
રહો મજધારે મ્હારી મુલાકાત રે..
રૂપલે મઢી છે સારી રાત રે સજન
એનુ ઢુંકડૂં ન હોજો પરભાત..