[audio src="http://rankaar.com/audio/HoFakira/Jampava Detu Nathi.mp3"]

જંપવા દેતું નથી પળભર મને,
આ કોણ કોરી ખાય છે અંદર મને.

કોણ જાણે કેમ પણ જઉં છું નડી,
હું થવા દેતો નથી પગભર મને.

ઝેર ભોળા થાવ તો પીવું પડે,
બસ ગમે છે એટલે શંકર મને.

પ્રશ્ન તો મિસ્કીન આ કેવળ એક છે,
પણ જડ્યા છે કેટલા ઉત્તર મને?

[audio src="http://rankaar.com/audio/HoFakira/Ho Fakira.mp3"]

લે હાથે કરતાલ ફકિરા, સંતની સાથે ચાલ ફકિરા
એની મેડીએ બેસીને થઈ જા માલામાલ ફકિરા

હું યે માણસ, તું યે માણસ, સહુનું લોહી લાલ ફકિરા
બન્ને ખાલી હાથે જાશું આજ નહીં તો કાલ ફકિરા

દોલતતો દાસી છે તારી, ખિસ્સામાં ના નાખ ફકિરા
સંન્યાસીનું તો એવું કે સૂર અહીં, ત્યાં તાલ ફકિરા

સરકી જાશે એક જ પળમાં, દુનિયાને ના ઝાલ ફકિરા
દુઃખને ચિંતા ફેંક નદીમાં, માલિક મોટી ઢાલ ફકિરા

સ્વર: સંજય ઓઝા

હે મારા અંતરનો ઓરડો ઉઘાડી
હું બેઠો મીટ માંડી, હાલી આવ ને
અંધારા ઉલેચી લોચનના કોડિયે
દીધાં મેં દીવડા જગાડી, હાલી આવ ને..

દિલ કેરાં દરિયામાં સપનાનો ઢગ ભરી
હોડી હંકારી તું આવ છાનેમાને
સૂનાં મારા કાળજાને કિનારે લાંગરજે
લાડકડી કહું તને કાઈ નહીં જાણશે
ઝબકંતા નૈનોમાં રાખી દીવાદાંડી,
હાલી આવ ને..

શણગારો સજ્યા નહીં હોય ભલે ચાલશે
વિખરાયી વેણીની લટ હું ભલે ચાલશે
આંગણામાં સરિતાના નીર રહ્યા વહેતાં
તરસ્યા ને તરસ્યા મારા હોઠ સદા રહેતાં
ભૂલવું ભૂલાય નહીં એવો હું અનાડી
હાલી આવ ને..

સ્વર: સંજય ઓઝા

વડલો કહે મારી વનરાયું સળગી ને,
છોડી દીયો ને જૂનાં માળા,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હોજી..

આભે ચડીયાં સેન અગનનાં ધસીયા અમ દશઢાળાજી,
આ ઘડીયે ચડી ચોટ અમોને, ઝડપી લેશે જ્વાળા,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હોજી..

બોલ તમારાં હૈયે બેઠાં, રૂડાં ને રસવાળાજી,
કો’ક દિ આવીને ટહુકી જાજો, મારી રાખ ઉપર રૂપાળાં,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હો જી..

પ્રેમી પંખીડા પાછાં નહીં રે મળીએ, વન મારે વિગ્તાળાજી,
પડદાં આડા મોતનાં પડીયા, તે પર જડીયાં તાળા,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હો જી..

આશરે તમારે ઈંડાં ઉછેર્યાં, ફળ ખાધાં રસવાળાજી,
મરવા વખતે સાથ છોડી દે તો મોઢાં થાયે મશવાળા,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હો જી..

ભેળાં મરશું, ભેળાં જનમશું, માથે કરશું માળાજી,
‘કાગ’ કે આપણે ભેળાં બળીશું, ભેળાં ભરીશું ઉચાળા,
ઊડી જાઓ પંખી પાખ્યું વાળા હો જી..

આલ્બમ: ગીત ગુલાબી
સ્વર: સંજય ઓઝા

અમથું જરાક અમે પૂછ્યું કે કેમ છો?
એમાં શું પડી ગઈ ધાડ,
તમારી નજર જો પડી જાય ઘાસમાં,
તો તરણું પણ બની જાય પહાડ.

અમે જૂનો ભરવાડ જેમ ઘેટાં ગણે,
ને એમ દિવસો ગણતા કે હજી કેટલાં?
ને તમે દિધાં સંભારણાના પરદા ઉંચકાય નહીં,
આંખોમાં થાક હજી એટલા..
અરીસાનાં ફૂટવાથી ચહેરો ફૂટે નહીં,
ખોટાં છે કાચનાં કમાડ.. તમારી નજર જો..

અમે વૈશાખી તડકામાં બાવળની હેઠ પડ્યા,
પડતર જમીનનાં વેરાણ,
તમે આવળનાં ફૂલ સમું એવું જોતાં કે,
સૂકી ડાળખીને ફૂટી જાય પાન..
છણકાની છાલકથી જાશે તણાઈ,
તમે બાંધેલી ઉંબરાની વાડ.. તમારી નજર જો..

સ્વર: સંજય ઓઝા

હરિનો મારગ છે શૂરાનો, નહીં કાયરનું કામ જોને;
પરથમ પહેલાં મસ્તક મૂકી, વળતી લેવું નામ જોને.

સુત વિત્ત દારા શીશ સમરપે, તે પામે રસ પીવા જોને;
સિંધુ મધ્યે મોતી લેવા, માંહી પડ્યા મરજીવા જોને.

મરણ આંગમે તે ભરે મૂઠી, દિલની દુગ્ધા વામે જોને;
તીરે ઊભા જુએ તમાશો, તે કોડી નવ પામે જોને.

પ્રેમપંથ પાવકની જ્વાળા, ભાળી પાછા ભાગે જોને;
માંહી પડ્યા તે મહાસુખ માણે, દેખનહારા દાઝે જોને.

માથા સાટે મોંઘી વસ્તુ, સાંપડવી નહીં સહેલ જોને;
મહાપદ પામ્યા તે મરજીવા, મૂકી મનનો મેલ જોને.

રામ-અમલમાં રાતામાતા પૂરા પ્રેમી પરખે જોને;
પ્રીતમના સ્વામીની લીલા, તે રજનિ-દન નરખે જોને.
—————————
આભાર: લયસ્તરો

સ્નેહી મિત્રો,
સૌપ્રથમ તો આપ સૌને નૂતન વર્ષાભિનંદન. આ નવું વર્ષ આપ સૌ માટે ખૂબ મંગળકારી નિવડે એવી શુભેચ્છાઓ. આજે નવા વર્ષનાં પ્રારંભે ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં મારા પ્રિય મિત્ર ચેતનાબેનનાં બન્ને બ્લૉગ્સ શ્રીજી અને સૂર~સરગમ ની પ્રથમ વર્ષગાંઠ પણ છે. તેમનાં બન્ને બ્લૉગ પોતાની આગવી ઓળખ ઉભી કરી છે. શ્રીજીએ વૈષ્ણવ ધર્મની અલભ્ય માહિતી પૂરી પાડી છે. જેના માટે શ્રીજીને ઈ-મહાપ્રભુજીનું બિરુદ પણ મળ્યું છે. જયારે સૂર~સરગમે પ્રસંગોનુસાર સૂરીલા ગીતો અને સુંદર સ્લાઈડ્સ સાથે આપણને સંગીતમાં તરબોળ કર્યાં છે. આજનાં આ શુભદિવસે તેમણે બીજા એક બ્લૉગ અનોખું બંધનની શરૂઆત પણ કરી છે. તેમની આ સૂર સંગીતની મહેફીલ આમ જ સલામત રહે અને અનોખું બંધન આપણને સૌને જોડી રહેનારું બની રહે એ શુભેચ્છા સાથે આજનું ગીત ચેતનાબેનને અર્પણ…

સ્વર: સંજય ઓઝા, દર્શના ગાંધી

મહોબ્બતથી મહેક્યાં આ ગુલશન,
આ ગુલશન સલામત રહે
સૂર શબ્દો તણી આજની આ,
આ મહેફિલ સલામત રહે…
મહોબ્બતથી…

રહે ચાંદ ઝીલમીલ સીતારા રહે,
લહેર સંગ એના કિનારા રહે
તમારાં રહે ને અમારાં રહે,
ગીત હોઠોં પર પ્યારા રહે…
મહોબ્બતથી…

આ ગઝલોનું યૌવન,આ ગીતોનું ઉપવન
સદાયે સભર કરતું રેહવાનું જીવન
આ સૂરતાલ સરગમ રહે ગુંજી હરદમ
આ રોશન શમા જલતી રેહવાની મધ્યમ
તમારી પાસે આ ઘાયલ જીગર ને,
જીગરની જમાનત રહે…
મહોબ્બતથી…

હો.. સમય ફૂલ પર સહી કરી દઈ સમયસર
વહી જાશું જાણે કે ઝાકળની ઝરમર
અમે તો જશું ને નવા આવશે પણ
ગગન છે તો ટહુકાઓ રહેશે ઘણા પણ
યાદ જગને અમારી સૂરીલી સૂરીલી,
સૂરીલી બગાવત રહે…
મહોબ્બતથી…

સ્વર: સંજય ઓઝા, નિશા ઉપાધ્યાય

ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો, ઘુંઘટ નહિ ખોલુ હું
મને લાગ્યો છે હારનો નેડલો, કંથ નહિ બોલુ હું

હે નહિ ચડે ચુલે રોટલી….
ને નહિ ચડે તપેલી દાળ…. સમજ્યા કે…
હારનહિ લાવી દીયો તો તો પાડિશ હું હડતાળ રે
ઘુઘુંટ નહિ ખોલુ હું….
ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો…

નાણાં ના નખરા બધા….
ને નાણાં ના સહુ નાદ…. સમજી ને..
માંગવાનુ તુ નહિ મૂકે હે મને મુકાવીશ તું અમદાવાદ રે
ઘુંઘટ ઝટ ખોલો ને….
ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો….

હે વડોદરી લાહવો લઉ ને કરું સુરતમાં લેહર
હાર ચડાવી ડોકમાં, મારે જોવું છે મુંબઇ શહેર રે
ઘુંઘટ નહિ ખોલુ હું…
ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો….

અરે ભાવનગર ભાગી જઇશ….
કે રખડીશ હું રાજકોટ…. કહિ દઉ છું હા…
પણ તારી સાથે નહિ રહું, મને મંગાવીશ તું તો લોટ રે
ઘુંઘટ ઝટ ખોલો ને….

ઝટ જાઓ ચંદનહાર લાવો, ઘુંઘટ નહિ ખોલુ હું
મને લાગ્યો છે હારનો નેડલો, કંથ નહિ બોલુ હું

મુળ અમદાવાદી થઇને જો હું આ લોકગીત ભુલી જઉ એ કેમ ચાલે… તો આ ગીત મારા અમદાવાદ માટે…
સ્વર: સજંય ઓઝા

અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…
જેનુ પાણી લાવ્યુ તાણી ભારતની આઝાદી…
ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…

અમદાવાદના જીવનનો સુણજો ઇતિહાસ ટચુકડો,
જ્યાં પેહલા બોલે મિલનુ ભુંગળુ પછી પુકારે કુકડો,
ને સાઇકલ લઇને સૌ દોડતા, રળવા રોટલીનો ટુકડો,
પણ મિલમંદિરના નગદેશ્વરનો રસ્તો કયાં છે ટુંકો,
મિલ મજદુરની મજદુરી પર શહેર તણી આબાદી,
ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…

સમાજવાદી… કોંગ્રેસવાદી… શાહીવાદી… મુડિવાદી….
નહિ સમિતિ… નહિ કમિટિ… નહિ સોશ્યાલિસ્ટની જાતીવાદી…
નહિ વાદ ની વાદવિવાદી… ‘M’ વિટામિનવાદી…
ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…

ઉડે હવામા ધોતિયુ ને પેહરી ટોપી ખાદી,
ઉઠી સવારે ગરમ ફાફડા ગરમ જલેબી ખાધી,
આમ જુઓતો સુકલકડી ને સુરત લાગે માંદી,
પણ મન ફાવેતો ભલભલાની ઉથલાવીદે ગાદી,
દાદાગીરી કરે બધે છોકરા, છોકરીઓ જ્યાં દાદી,
ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…

અરે પોળની અંદર પોળ, ગલીમા ગલી, ગલી પાછી જાય શેરીમા ઢળી,
શેરી પાછી જાય પોળમા વળી, વળી પાછી ખડકીને અડકીને ખડકીને ગલી,
અરે મુંબઇની એક મહિલા જવા જમાલપુર નીકળી,
ને વાંકીચુકી ગલી-ગલીમા વળી વળી ને ભલી,
ભાઇ માણેકચોક થી નીકળી પાછી માણેકચોકમાં વળી,
આવીતો ભાઇ બહુ કેહવાની… આતો કહિ નાખી એકાદી…

ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…
જેનુ પાણી લાવ્યુ તાણી ભારતની આઝાદી…
ભાઇ, અમે અમદાવાદી… અમે અમદાવાદી…