સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

દ્વારિકાની દુનિયામાં કેમ તમે રહેશો?
કેમ કરી તમને તે ફાવશે?
જ્યારે ગોકુળિયું ગામ યાદ આવશે.

કેવું બપોર તમે વાંસળીનાં સૂર થકી
વાયરાની જેમ હતા ઠારતા !
પાંપણમાં પૂરેલી ગાયો લઈ સાંજ પળે
તમે પાદરની વાટને મઠારતા.
મોરપિચ્છ ખોસીને ફરતા બેફામ
હવે સોનાનો ભાર કેવો લાગશે?
જ્યારે ગોકુળિયું ગામ યાદ આવશે.

માખણની જેમ ક્યાંક હૈયું યે ચોરતા
ને ક્યાંક વળી કરતા ઉદારતા
ગોવર્ધન જીતવા છતાં ય એક રાધાની
તમે પાસે અનાયાસે હારતા.
રાજ તણી રમતોમાં નહીં ચાલે હારીને,
જીતવાનું ઠેર ઠેર આવશે.
જ્યારે ગોકુળિયું ગામ યાદ આવશે.

સ્વર : પુરુષોત્તમ ઉપાધ્યાય, આશિત દેસાઈ, પાર્થિવ ગોહિલ

અમથી અમથી મૂઈ,
ઓલ્યા માંડવાની જૂઈ.

કંપી કંપીને એ જીવન જીવી ગઈ,
ઝંખી ઝંખીને એ તરસી રે ગઈ,
ધૂપછાંવની ગોરી તોયે ધૂપથી ડરી ગઈ.
ઓલ્યા માંડવાની જૂઈ..

એની કાયામાં સુવાસ, જોબન શમાણાનો ઝંકાર
સનમ ક્ષણની બની ગઈ અને અમથી ખરી ગઈ.
ઓલ્યા માંડવાની જૂઈ..

હે આવ્યો ઊડીને પવન, જૂઈનું જોયું રે કફન
હે ચૂમી લીધું રે ચરણ, જૂઈનું કીધું રે હરણ
એને ઝાકળમાં નવડાવી, એને ઘૂળમાં પોઢાડી
સૂરજ આગમાં સળગાવી, એની માનીતી જૂઈ.
ઓલ્યા માંડવાની જૂઈ..

સ્વરાંકન: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર:કૃષાનુ મજમુદાર

રાત દિવસનો રસ્તો વ્હાલમ, નહીંતો ખુટે કેમ?
તમે પ્રેમની વાતો કરજો, અમે કરીશું પ્રેમ.

તમે રેતી કે હથેળી ઉપર લખો તમારું નામ,
અમે એટલાં ઘેલાં ઘાયલ નહીં નામ કે ઠામ.
તમને તો કોઈ કારણ અમને નહીં બ્હાના નહીં વ્હેમ,
અમે કરીશું પ્રેમ.. રાત દિવસનો રસ્તો વ્હાલમ..

તમને વાદળ ધુમ્મસ વ્હાલાં, અમને ઉજળી રાત;
અમે તમારાં ચરણ ચૂમશું થઈને પારીજાત.
કહો આંખથી ગંગા જમના વહે એમ ને એમ,
અમે કરીશું પ્રેમ.. રાત દિવસનો રસ્તો વ્હાલમ..

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

મોકલી જો તું શકે મરણ મોકલાવ,
મહેરબાની કર હવે સ્મરણ ન મોકલાવ.

આવવું જો હોય તારે તો આવ રૂબરૂ,
મહેરબાની કરી હવે કારણ ન મોકલાવ.

કે મને ડંખ્યા કરે તારો વિરહ સતત,
વાંઝણી આ ઇચ્છાની નાગણ ન મોકલાવ.

જિંદગીભર હું ચલાવી લઈશ જળ વિના,
મુજ તરસને કાજ તું આ રણ ન મોકલાવ.

યાદ તારી પુરતી છે બાળવા મને,
અગ્નીનાં રૂપમાં શ્રાવણ ના મોકલાવ.

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

મૈયા મારો મનવો હુઓ રે બૈરાગી,
મારી લય તો ભજનમાં લાગી રે.

સંસાર ને સાર સર્વે વિસરીયો,
બેઠો રે સંસારીયો ત્યાગી રે.
મનવો હુઓ રે બૈરાગી..

કામને કાજનું એ કાઢવા રે લાગે,
મનડાની મમતા જાગી રે.
મનવો હુઓ રે બૈરાગી..

મંત્ર સજીવન શ્રવણે સાંભળીયો રે,
મુરલી મધુરી ધૂન લાગી રે.
મનવો હુઓ રે બૈરાગી..

રાજ મોરાર ને રવિ ગુરૂ મળીયા,
ભક્તિ ચરણની માગી રે.
મનવો હુઓ રે બૈરાગી..

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય, હંસા દવે

પ્રેમમાં ચાલને ચકચૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ,
સૂર્યની આંખે અજબ નૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એને બદનામી કહે છે આ જગતના લોકો,
ચાલને, આપણે મશહૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

એના ધસમસતા પ્રવાહે બધું આવી મળશે,
પ્રેમનું કોઈ અજબ પૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

પ્રેમના ગર્વથી વધતો નથી સંસારનો ગર્વ,
ચાલ, ભગવાનને મંજૂર થૈ ચાલ્યા કરીએ.

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

હવે મંદિરનાં બારણા ઉઘાડો મોરી માત
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત

ચંદ્રમાનું ચંદન અને સૂરજનું કંકુ
આસમાની ઓઢણીમાં ટપકીયાળી ભાત
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત

કે નભનાં તારલિયા તારી આરતી ઉતારે
ને સમીરની શરણાઈ ગાઈ તુજને સત્કારે
આજે માવડીના મિલનીએ જાગ્યું આ વિરાટ
ગગન કેરે ઘાટ આવી નોરતાની રાત
—————————
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: કલાપીભાઈ