સ્વર: વિરાજ-બિજલ ઉપાધ્યાય

કાજળનાં અંધકારે, કાજળની કીકી થકી,
કાજળનાં લેખ અમે વાંચ્યા;
ધરતીની ભોંય નહીં, ઝાંઝર ઝમકાર નહીં,
અમે પાણી વિનાનાં એવાં નાચ્યા.

પાણીની કોડિયું ને પાણીને વાટ લઈ,
પાણીની જ્યોત દીપ ફૂટ્યો;
પાણીનાં મહેલમાં પાણીના તેજ અને,
પાણી પવનથી બુઝ્યો!
સૂરજનાં કંઠ સોહે એવો એક હાર રચ્યો,
બુદબુદનાં મોતી અમે ગાંઠ્યા.

આકાશી વાદળાની આકાશી ધાર અમે,
આકાશી ભોમ પર ઝીલીએ;
આગળ ને પાછળ, પાછળ ને આગળ,
થાતાં શી હરીયાળી ખીલી,
મૃગનાને ડૂબવે, ચારેકોર ઘુઘવે,
એ મૃગજળનાં ફૂલને,
કંઈ નઈનાં હાથ થકી નાથ્યા.

સ્વર : વિરાજ – બીજલ ઉપાધ્યાય

થાંભલીનો ટેકો ને ઓસરીની કોર,
કણબીની છોકરીએ પાળ્યો રે મોર,
મોર ટહુકા કરે, મોર ટહુકા કરે…

એણે પાંચીકા અમથા ઉલાળ્યા, પછી છાતીમાં ટહુકાઓ પાળ્યા,
કાળજડું કાચુંને રેશમનો ભાર, એલ ઘેલ પાંપણમાં નવસેરો હાર,
હાર ઝૂલ્યા કરે… મોર ટહુકા કરે…

મોરપીંછાની વાત પછી ઉડી, એક સાતમે પાતાળ જઈ બૂડી,
ઉગમણી કેડીને આથમણાં ગીત, નીચી તે નજરું ને ઊંચી તે ભીંત,
ભીંત ઝૂલ્યા કરે… મોર ટહુકા કરે…

પછી ડૂમો ઓઢીને રાત સૂતી, બેઉ આંખો અંધારામાં ખૂંપી,
સૂનમૂન ફાનસમાં અજવાળા કેદ, નીંદરની વારતામાં ઢાંક્યાં રે ભેદ,
ભેદ ખૂલ્યાં કરે… મોર ટહુકા કરે…

સ્વર: વિરાજ – બીજલ ઉપાધ્યાય

ગોત્યો મેં ઉષામાં, ગોત્યો મેં સંધ્યામાં
ગોતી ગોતી થાકી તો યે ક્યાંક ના જડે
મારા સાથિયામાં એક રંગ ઓછો પડે

ઓલ્યો કાજળનો રંગ, ઓલ્યો કુમકુમનો રંગ
ઓલી મહેંદીનો રંગ, ફોર્યાં ફૂલડાંનો રંગ
મારા નંદવાયા કાળજાની કોર ના ચડે
મારા સાથિયામાં એક રંગ ઓછો પડે

રંગીલો મોરલો ને નવલી કંકાવટી
સપ્તરંગી લહેરીયું વર્ષા લહેરાવતી
મારી સંગ મારા આંસુનો રંગ પણ રડે
મારા સાથિયામાં એક રંગ ઓછો પડે

પુરી અધુરી મારા જીવનની રંગોળી
કોણ એમાં મનગમતો રંગ દેશે ઢોળી
હું રંગથી ભરી છતાં ન રંગ સાંપડે
મારા સાથિયામાં એક રંગ ઓછો પડે

સ્વર: વિરાજ – બીજલ ઉપાધ્યાય

અમે એવા છઇએ, અમે એવા છઇએ.
તમે માછલી માગો ને અમે દરિયો દઇએ.

તમે અમથું જુઓ તો અમે દઇ દઇએ સ્મિત,
તમે સૂર એક માગો તો દઇ દઇએ ગીત,
તમે વાંસળી કહો ત્યાં અમે વૃન્દાવન જઇએ,
અમે તારા બગીચાની માલણ છઇએ.

તમે પગલું માંડો કે અમે થઇ જઇએ પંથ,
અમે ફૂલોની પાંદડીમાં છૂપી વસંત,
તમે પૂછો નહિ અમને અમે કેવા છઇએ,
અમે તારા આકાશમાં પારેવાં છઇએ.