સૌ મિત્રોને ગુજરાતદિનની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ

(ફોટો: સ્વર્ણિમ ગુજરાત )

સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ
સ્વર: હેમા દેસાઈ, આશિત દેસાઈ, ચંદુ મટ્ટાણી

મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો
હે વિશ્વ મધુરી નમો નમો

તવ રગ રગ રેવા ધસમસતી
તવ ખોલે તાપી ઊછળતી
તવ જલધિતરંગે હેત ભરી
અમૃતની ઝરણી નીતરતી
હે વિશ્વમંજરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તવ મસ્તક પાવા ઈડરિયો
ગઢ ગિરનારી ટોપી ઝગતી
તું શત્રુંજય સાપુતારા
ગિરિમાળાના શિખરે રમતી
હે વિશ્વનિર્ઝરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તું કૃષ્ણની કર્મભૂમિ થઈને
તું મુકુટસમી જગમાં દીસતી
તું ગાંધીની જનની મીઠી
તવચરણે દુનિયા સહુ નમતી
હે વિશ્વવલ્લરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તવ મુખમાં નર્મદ – નરસિંહની
કોઈ પંક્તિ રસવંતી વહેતી
તું શૌર્યભરી, તું સ્નેહ ભરી
તું દયારામ – ગરબે ઘૂમતી
હે વિશ્વબંસરી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

તું પ્રેમમયી તું પ્રાણમયી
તવ બાળને માથે કર ધરતી
હું શ્રાવણી તું જનની મોરી
તવ ચરણે શીશ ધરી નમતી
હે વિશ્વદુલારી નમો નમો
મા ભોમ ગુર્જરી નમો નમો…

સ્વર: ચંદુ મટ્ટાણી

કો ઉકેલ ના શકે, એવી પહેલી જિંદગી
ક્યાંક એ મોડી પડે ને, ક્યાંક વહેલી જિંદગી

આવડે તો શોધ એમાંથી તને મળશે ઘણું,
છે ઘણા જન્મોથી આ તો, ગોઠવેલી જિંદગી.

લોકના ટોળાં કિનારે, ઓર વધતા જાય છે,
સૂર્ય સમજીને જુએ છે, અધડૂબેલી જિંદગી.

એટલે આ પાપણો, બીડાઈ ગઈ મેહુલ તણી,
હાથ તાળી દઈ ગઈ તી, સાચવેલી જિંદગી.

સ્વર: ચંદુ મટ્ટાણી

હજી આ કોકરવરણો તડકો છે,
સાંજ તો પડવા દો, દિવસને ઢળવા દો!
હજી આ સૂર્ય બુઝાતો ભડકો છે, સાંજ તો..

હજી ક્યાં પંખી આવ્યા તરૂવર પર
અને ક્યાં દીપક પણ પ્રગટ્યા ઘર ઘર,
હજી ના મનડું બેઠું મહુવર પર,
દેવમંદિરે નોબત સંગે, ઝાલર મધુર વગાડવા દો..

હજી આ ધરતી ઊની ઊની છે
ગગનની મખમલ તારક સૂની છે,
સાંજ તો શોખીન ને સમજુની છે,
કનકકિરણને નભવાદળમાં
અદભુત રંગ રગડવા દો, સાંજ તો..

હજી ક્યાં દુનિયાદારી થાકી છે,
હવાની રૂખ બદલવી બાકી છે,
હજી આ કિરણોમાં કરડાકી છે.
ગમતીલી ગોરજને ઉંચે
અંગે અંગ મરડવા દો, સાંજ તો..

પ્રસ્તાવના: અંકિત ત્રીવેદી
સ્વર: આલાપ દેસાઈ, ચંદુ મટ્ટાણી, બાલી બ્રહ્મભટ્ટ

વેમ્બ્લીમાં લડખડે છે ગુર્જરી,
જીન્સ પહેરીને ફરે છે ગુર્જરી.

લેસ્ટરમાં સ્હેજ ઉંચા સાદથી,
શોપમાં રકઝક કરે છે ગુર્જરી.

બ્લેકબર્નમાં ખુબ હાંફી જાય છે,
બર્ફ પર લપસી પડે છે ગુર્જરી.

ક્યાંક વિન્ટર થઈને થીજી જાય છે,
ક્યાંક ઓટમ થઈ ખરે છે ગુર્જરી.

કોક એને પણ વટાવી ખાય છે,
પાંચ પેનીમાં મળે છે ગુર્જરી.

બોલ્ટનમાં જાણે બોમ્બે મીક્સ છે,
ત્યાં પડીકામાં મળે છે ગુર્જરી.

હાળું ઐં હુરતનાં જેવું ની મળે,
બેટલીમાં ગાળ દે છે ગુર્જરી.

સાંધાવાળો સાડલો પહેરી ફરે,
કયાં હવે દીઠી ગમે છે ગુર્જરી.

આર્થરાઈટીસથી હવે પીડાય છે,
લાકડી લઈને ફરે છે ગુર્જરી.

લોક બર્ગર ખાય છે ગુજરાતમાં,
ને ઈંગ્લેન્ડમાં ભજીયા તળે છે ગુર્જરી.

વાસી-કુસી થઈ ગઈ બારાખડી,
ફ્રિજમાં એ સાચવે છે ગુર્જરી.

સાંજ પડતા એને પીયર સાંભરે,
ખુણે બેસીને રડે છે ગુર્જરી.

જીવ પેઠે સાચવે એને ‘અદમ’
ને ‘અદમ’ને સાચવે છે ગુર્જરી.

સ્વર: આશિત દેસાઇ, ચન્દુ મટ્ટાણી

સ્વર: કિરાત અંતાણી, સમીર જાદવ
સ્વરાંકન: રિશીત ઝવેરી

જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં બોલાતી ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં ગુર્જરીની મહોલાત!

ઉત્તર દક્ષિણ પૂર્વ કે પશ્ચિમ, જ્યાં ગુર્જરના વાસ;
સૂર્ય તણાં કિરણો દોડે ત્યાં, સૂર્ય તણો જ પ્રકાશ.
જેની ઉષા હસે હેલાતી, તેનાં તેજ પ્રફુલ્લ પ્રભાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!

ગુર્જર વાણી, ગુર્જર લહાણી, ગુર્જર શાણી રીત,
જંગલમાં પણ મંગલ કરતી, ગુર્જર ઉદ્યમ પ્રીત.
જેને ઉર ગુજરાત હુલાતી, તેને સુરવન તુલ્ય મિરાત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!

કૃષ્ણ દયાનંદ દાદા કેરી પુણ્ય વિરલ રસ ભોમ;
ખંડ ખંડ જઈ ઝૂઝે ગર્વે કોણ જાત ને કોમ.
ગુર્જર ભરતી ઉછળે છાતી ત્યાં રહે ગરજી ગુર્જર માત;
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!

અણકીધાં કરવાના કોડે, અધૂરાં પૂરાં થાય;
સ્નેહ, શૌર્ય ને સત્ય તણા ઉર, વૈભવ રાસ રચાય.
જય જય જન્મ સફળ ગુજરાતી, જય જય ધન્ય ‘અદલ’ ગુજરાત!
જ્યાં જ્યાં વસે એક ગુજરાતી, ત્યાં ત્યાં સદાકાળ ગુજરાત!