સ્વર: આશા ભોંસલે

જરા થોડી જગા તારા જીગરમાં દે,
બડો અહેસાન થઈ જાશે;
નહીં તો ખાલી દિલમાં
દિલના અરમાન રહી જાશે.

નજરના એક ખૂણામાં જરી જો બેસણું તું દે,
ભરી દે દમ મીઠો હરદમ મને તારા ચરણમાં લે.
ભલે બોલે કે ના બોલે
જીવન કુરબાન થઈ જાશે.

સૂરા ને સુંદરીની અહીં મહેફિલ જામી છે,
બધું છે અહીં સદા હાજર
છતાં એક દિલની ખામી છે.
લૂંટી લે મન ભરી મહેબૂબ
જીગર મુસ્કાન થઈ જાશે.

ભીતરનો ભેરૂ મારો આતમો ખોવાયો રે,
મારગનો ચીંધનારો ભોમિયો ખોવાયો,
હે વાટે વિસામો લેતાં જોયો હોય તો કે’જો.

એનાં રે વિના મારી કાયા છે પાંગળી,
આવે આંખ છતાંયે મારી આંખ્યું છે આંધળી,
મારા રે સરવરીયાનો હસંલો રીસાયો રે.
હે સરવરમાં તરતો કોઈએ જોયો હોય તો કે’જો.

તનડું રૂઠાણું મારું મનડું રુંધાણું,
તાર તૂટ્યો ને અધવચ ભજન નંદવાણું,
કપરી આંધીમાં મારો દીવડો ઝડપાયો રે.
હે આછો સળગતો કોઈએ જોયો હોય તો કે’જો.

સ્વર: આરતી મુન્શી

કેમ રે વિસારી, ઓ વનના વિહારી;
તારી રાધા દુલારી.

વગડાની વાટે હું વાટડીયું જોતી,
ભુલ કીધી હોય તો હું આંસુડે ધોતી;
વેગળી મુકીને મને મુરલી ધારી,
તારી રાધા દુલારી.

નિત્ય નિરંતર મુજ અંતરમા,તુજ વાજિંતર બાજે;
કહે ને મારા નંદ દુલારા, હૈયું શેને રાજી.
તારી માળા જપતી વનમાં ભમતી હું આંસુ સારી,
તારી રાધા દુલારી.

સ્વર: શ્યામલ મુન્શી

આ આદિ-અંતની સંતાકૂકડીમાં હું જેની સાથે આથડું,
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

માને ખોળે પડી આંખ ઉઘડી આંખો સામે જે ખડું,
પ્રથમ પગથિયે જાત ઝુલાવે ઘોડિયું તે લાકડું.
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

બાળપણામાં ભૂખના દુ:ખે રડતું મનનું માંકડું,
ત્યારે ધાવણીના રૂપમાં માડી મુખમાં મૂકે લાકડું,
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

પા પા પગલી ભરતાં ભરતાં ઘડી ચાલું ને ઘડી પડું,
કેમ ચાલવું જગમાં શીખવે ઠેલણગાડી લાકડું,
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

કંકુ શ્રીફળ માણેકસ્તંભ માંડવો, ચતુર પંખનું પાંદડું,
કહેશે ક્યારે કોની સાથે નથી સંકળાયું લાકડું.
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

ઓશિયાળા એશીં વર્ષે જ્યારે અંગ બને છે વાંકડું,
ઘડપણનો સથવારો હાથે લાકડીએ લાકડું,
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

સંગ સુનારી નારી અહીં રહી રડતી કેવળ રાંકડું,
સંગ સૂતું ચિતાની સાથે ભવભવનો સાથી લાકડું,
આજ મારા શબદનો શણગાર થાતું લાકડું.

ફિલ્મ: જનમ જનમનાં સાથી
સ્વર: મન્ના ડે

એક જીભને બે કાન દઈ,ભગવાન બેઠો આભલે,
એથી જ કહીએે એક ત્યારે દુનિયા બે સાંભળે.

જોવા વાળો જોશે, દેવા વાળો દેશે,
તું તારું કામ કરે જા..
સૌએ સૌની સંભાળશે, તું તારું ભાથું ભરે જા.
રે ભાઈ તારું કામ કરે જા..

કંટક આવે, કંકર આવે, તડકો આવે, છાંયો આવે,
આ લખે લખ્યો લખ ચોરાશીનો ફેરો ભૂંડા ફરે જા.
રે ભાઈ તારું કામ કરે જા..

મીંઠળ બાંધ્યા માંડવડા પર, એ ચંદરમા ઉગતો,
એજ ચાંદલો મસાણ માથે ઉગવા ટાણે પૂગતો,
સ્થળને પળથી પર રહી પ્યારા, તારી ચાલ ચલે જા.
રે ભાઈ તારું કામ કરે જા..

સંગીત: કલ્યાણજી – આનંદજી
ફિલ્મ: કુલવધૂ
સ્વર: કિશોર કુમાર

ચાલતો રહેજે, તું ચાલતો રહેજે,
જીવનની વાટે, મંઝીલને માટે,
વિસામો ન લેજે, વિસામો ન લેજે.
ચાલતો રહેજે..

કોઈને મળ્યો સીધો રસ્તો, કોઈને આડો અવળો,
કોઈનો મારગ છે ફૂલો નો, કોઈનો છે કાંટાળો,
ફૂલ મળે તો સૌને દેજે, કાંટા તું પોતે સહેજે.
ચાલતો રહેજે..

જેને સમજશે જીવનસાથી, એકલતા દઈ જાશે,
કોઈ અજાણ્યો જીવનભરનો સથવારો થઈ જાશે,
ધીરજ ધરજે, સુખ દુ:ખમાં તું હસતો હસતો રહેજે.
ચાલતો રહેજે..

સ્વર: મુકેશ

ચાલ્યા જ કરું છું, ચાલ્યા જ કરું છું,
આ જગત જન્મ્યું જ્યારથી,
ચાલ્યા જ કરું છું, ચાલ્યા જ કરું છું.

સંસારની પગથારને કોઈ ઘર નથી,
મારા જ ઘરમાં ક્યાં જવું એ મુજને ખબર નથી,
શ્રધ્ધાનો દીવો દિલમાં પ્રગટાવ્યા કરું છું,
ચાલ્યા જ કરું છું, ચાલ્યા જ કરું છું.

હસ્તી નથી એની જ હસ્તી ધારી લઈને,
બુધ્ધિ કરે જો પ્રશ્ન એને મારી લઈને,
મંદિરમાં જઈ ઘંટને બજાવ્યા કરું છું,
ચાલ્યા જ કરું છું, ચાલ્યા જ કરું છું.

નાટક કરું છું જે હું નથી તે હું થઈને,
મરું છું કોઈ વાર મીઠું ઝહર લઈને,
જેણે બનાવ્યો એને હું બનાવ્યા કરું છું,
ચાલ્યા જ કરું છું, ચાલ્યા જ કરું છું.

સ્વર: પ્રફુલ દવે, આશા ભોંસલે

લાગ્યો લાગ્યો ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો,
હોવે હોવે ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો.
મારી ચૂંદડીના કટકા ચાર,
ચૂંદડીએ રંગ લાગ્યો.

પહેલો તે કટકો લાલ રે રંગનો,બીજો રે કટકો પીળો,
ત્રીજો રે કટકો કેસરીયો ને ચોથે રે કટકો લીલો,
હે મારે માથે છે બેડલાનો ભાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

હે તારા રે બેડલાનો ભાર હું ઉતારું, હો મારી નવેલી નાર,
તું મારી મનગમતી ગોરી ને હું તારા હૈયાનો હાર,
હે તને સજાવું સોળે શણગાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

મારું તે બેડલું હું રે ઉતારજો ને કમખાની કત તૂટી જાય,
છલકાતા બેડલામાં જોબનીયું છલકે, ચૂંદલડી ભીંજાય
વિંધે મારા જોબનીયાની ધાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

હે હિરની દોરીથી ક્યોતો ગોરાંદે તૂટલી કતને સાંધુ,
ક્યોતો ગોરાંદે દલડાથી દલડું પ્રીતની દોરીથી બાંધુ,
કરે પ્રીત્યુનો મોર ટહુકાર.. હે લાગ્યો લાગ્યો..

સ્વરાંકન: ગૌરાંગ વ્યાસ
સ્વર: પાર્થિવ ગોહિલ, જહાનવી શ્રીમાંનકર

એક પાટણ શહેરની નાર પદમણી,
આંખ નચાવતી ડાબી ને જમણી,
સૂરત જાણે ચંદા પૂનમની, બીચ બજારે જાય..
ભાતીગળ ચૂંદલડી લહેરાય,
ઝાંઝરીયું ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક થાય..

એક વાગડ દેશનો બંકો જુવાનીયો,
રંગ જાણે એનો લાલ ફાગણીયો,
કંઠે ગરજતો જાણે શ્રાવણિયો, સાવજડો વર્તાય,
નજર્યુંમાં આવી એવો નજરાય,
દલડું ધબક ધબક ધબક ધબક ધબક ધબક થાય..

રંગમાં નખરો, ઢંગમાં નખરો,
રૂપ એવું અંગ અંગમાં નખરો;
પાતળી કેડને ભાર જોબનનો જીરવ્યો ના જીરવાય,
ભાતીગળ ચૂંદલડી લહેરાય,
ઝાંઝરીયું ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક ઝમક થાય..

બંકડી મૂછો અરે બંકડી પાઘડી,
રંગ કસુંબલ ભરી આંખલડી,
હાલક ડોલક ડુંગરે ચડે પડ છો ના પરખાય,
નજર્યુંમાં આવી એવો નજરાય,
દલડું ધબક ધબક ધબક ધબક ધબક ધબક થાય..

આલ્બમ: ગુજરાતી ક્લાસિક્સ
સ્વર: મુકેશ

ઘડી ઘૂંઘટ ઉઠાવો ને,ઘડી ઘૂંઘટથી મુખ ઢાંકો;
કરો દિલબર જે કરવું હોય તે,પણ નજર મારા તરફ રાખો.

નજર ને કહી દો કે નિરખે ન એવું,
નાહક નું દિલ કોઈનું પાગલ બને છે.
અમથી જીગરમાં આંધી ચડે છે ને,
આંખ્યો બીચારી વાદળ બને છે.
હો નજર ને કહી દો કે..

મશહૂર છે મહોબ્બત તમારી ને, આપ પણ મશહૂર છો;
અફસોસ કેવળ એટલો કે, છો તમે પણ દૂર છો.

જોવું ને ખોવું એ મહોબ્બત નો ક્રમ છે,
પાસે છે સાકી ને આગે સનમ છે.
ઝૂરી ઝૂરી વેરાયા આંખો નાં આંસુ,
ગૂંથાઈ પગની પાયલ બને છે.
હો નજર ને કહી દો..