સ્વરાંકન: ઉદય મઝુમદાર
સ્વર: ધનાશ્રી પંડિત

કાળ જુઓને અજગર જેવો ધીમે સરકતો જાય છે,
શ્વાસ બીજાં શ્વાસને ભૂતકાળ બનાવે જાય છે.

નાનું સરખું સુખ મળે તો પણ રાજી થાઉં હવે,
મોટા દુ:ખો મન આ મારૂં પળમાં વિસરી જાય છે.

સાગર, ધરતી, આભ રૂપાળી સૃષ્ટિ પરના આવરણ,
સઘળાં બંધન તોડી હૈયું અવકાશે ખેંચાય છે.

પંડિતોની ભાષા કહે કે ‘દેહ છૂટે તો દેવ મળે’,
કાયામાં છે ઈશ્વર તોયે પથ્થર પૂજે જાય છે.

સાંભળું તો તને ખાલી પડઘા સંભળાય
તને શોધું સિતારના વનમાં
ટમકીને કો’ક વાર ઈશારા
વાત છાની રાખીશ મારા મનમાં.

આ ગુલમહોર મહેક્યાં વરસી વાદલડી
ધુંધળી સંધ્યા રંગ લાલમડી
અને તમે યાદ આવ્યા..

પેલાં આંખ્યુંનાં અંજન, શાંત રાતલડી
એક અનેરી પ્રેમ વાતલડી
અને તમે યાદ આવ્યા..

ભૂલવા ચહું હું સુની રે તલાવડી
સરકે સરિતા અશ્રુ આંખલડી
અને તમે યાદ આવ્યા..

આ ઝંઝાવત પલ એકલડી
દિલના દરિયામાં નહીં આ નાનકડી
અને તમે યાદ આવ્યા..

સ્વર: સાધના સરગમ, પાર્થિવ ગોહિલ

ગાગરમાં પાણી છલકવાનું છે
જોબનિયું આજે ઝલકવાનું
જ્યાં જ્યાં તમારાં પગલાં પડ્યાં
ઝાંઝરને ત્યાં ત્યાં ઝામકવાનું છે
ગાગરમાં પાણી..

કેસર ગુલાબી ચૂનરીની સંગ,
સજનીને સાંજે મળવાનું છે
મઢૂલી બનાવી કાન્હાની સંગ
મુરલીના નાદે મટકવાનું છે
ગાગરમાં પાણી..

નજર્યુંથી નજરને મળવાનું છે
ઝરમર ઝરમર વરસવાનું છે
ફૂલોની સંગે મહેકવાનું છે
લજામણી થઈ શરમવાનું છે
ગાગરમાં પાણી..

ઊભરતી ઉંમરને તલસવાનું છે
આશિક આ દિલને બહેકવાનું છે
મુખડું તમારું પૂનમવાનું છે
મધરાતે શમણામાં મળવાનું છે
ગાગરમાં પાણી..

સ્વરાંકન: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: મિતાલી સિંહ, રૂપકુમાર રાઠોડ

વખતના વહેણમાં અટકી ગઈ યાદી તણી ગઝલ,
તમારાં નયનમાં બાંધી છતાં, છટકી ગઈ ગઝલ.

માંગી મેં પાંખડી, તેં આપ્યું ગુલાબ,
અણિયાળી આંખડી ને છલકે શરાબ,
માંગી મેં પાંખડી..

માંગ્યો મેં મોરલો, દીધો ઝરમર વરસાદ,
ટમકંતો તારલો જાણે સાજનનો સાદ,
માંગી મેં પાંખડી..

માંગી મેં ચાંદની, તેં ઉઘાડ્યો નકાબ,
ચહેરો તમારો જાણે ફૂલોનો શબાબ,
અણિયાળી આંખડી..

માંગ્યું મેં મન, દીધું આખું ગગન,
અંગડાતું જોબન જાણે સમીરી ચમન,
માંગી મેં પાંખડી..

માંગ્યો મેં ટહુકો, દીધા અંતરના બોલ,
ફાગણી ગુલાલમાં છે જીવતરના કોલ,
માંગી મેં પાંખડી..

સ્વર: રૂપકુમાર રાઠોડ

ચાંદ સમા ચહેરા તણી તસ્વીર બનાવી દઉં,
એ રીતે તમને નયનના ખ્વાબ બનાવી દઉં.

ચાલો તમારા પ્રેમની એક લહેર બનાવી દઉં,
એ રીતે તમને અમારા શ્વાસ બનાવી દઉં.

શબ્દો તણા પુષ્પો ગુંથી ગજરો બનાવી દઉં,
એ રીતે તમને ગઝલના પ્રાસ બનાવી દઉં.

સાકી સુરા અને શાયરી મહોબ્બત બનાવી દઉં,
એ રીતે યાદો બધી રંગીન બનાવી દઉં.

હથેળી તણી લકીરને કિસ્મત બનાવી દઉં,
એ રીતે જીવવા તણું બહાનું બનાવી દઉં.

અટકી ગઈ જ્યાં જિંદગી મંઝીલ બનાવી દઉં,
એ રીતે ખાલી કબર બિસ્તર બનાવી દઉં.

કલ્પવૃક્ષની છાંવમાં મંદિર બનાવી દઉં,
એ રીતે પથ્થર તને ઈશ્વર બનાવી દઉં.

સ્વર: ભુપિન્દર – મિતાલી સિંઘ

તારા નયનથી જામ ઢળીને બની ગયો છે સાગરજી,
સુંદર છીપો સર્જન થાતાં ઊંડે અધવચ જળમાંજી.

હૈયું શું છે? પીડા શું છે? જઈ પૂછો દરીયાનેજી,
જિંદગીની ખારાશ છૂપી છે જઈ એને પેટાળેજી.

સગરાશા મોજાની માફક શ્વાસ ભલે અહીં ચાલુજી,
દિલની ભીતર દરિયો છૂપ્યો બેઉ અમે તો સરખાજી.

નદી તણાં જળથી ના મીટે પ્યાસ કદી શાયરજી,
સાગર તારા જેવી આદત ધરવા ખારાં પાણીજી.

પત્થર નાખી ઘાયલ કરશો કાંઠે જઈ સાગરનેજી,
તો પણ ગાશે ગઝલ ફરીથી મોજાનાં ઘુઘવાટેજી.

એક પ્રિય સખીને તેની સગાઇ નિમિત્તે સૌ મિત્રો તરફથી ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ સાથે..

સ્વર: વિનોદ રાઠોડ, રેખા ત્રિવેદી

હું પણ તને ગમું છું, તું પણ મને ગમે છે,
શમણું બની ચૂમું તને તો બેઉને ગમે છે.

ફૂલો રડી કહે તમે કાં મહેકતા નથી?
ચંપા ચમેલી ચાંદ સંગ હવે ટહેલતા નથી;
ઝાકળની આરઝુ વિષે તડકાઓ બેફીકર,
દિવાનો છું તમારો ગુલશન છે બેખબર.

વર્ષો પછી મળી મને આ મારી વાર્તા,
પાને પાને લખી દીધું અમે તને ચાહતા;
પાગલ થઈ છું એટલી હવે તારા પ્યારમાં,
ઈશ્વર બની વસે છે તું મારા શ્વાસમાં.

સ્વર: પકંજ ઉધાસ

ફેરવતી નહીં તારી નજર
જે મારી નજર તે તારી નજર.
આ નીંદ પ્યાસી તારી નજર,
ફેરવતી નહીં તારી નજર.

ગંગાની પાણી તારી નજર
જમનાની વાણી છે તારી નજર
અમીથી ભરેલી છે તારી નજર
આ પૂર ઉદાસી તારી નજર
ફેરવતી નહીં તારી નજર.

પુષ્પોની મહેક તારી નજર
મારી આ નઝમ છે નજર
કમલની નજાકત છે તારી નજર
મારી તો દુઆ છે તારી નજર
ફેરવતી નહીં તારી નજર.

માતાનો ગરબો છે તારી નજર
માલીકની મહેર છે તારી નજર
આ પ્રેમનો સાગર તારી નજર
ગહેરાઈ ગગનની તારી નજર
ફેરવતી નહીં તારી નજર.

સ્વર: જગજીત સીંગ

પ્રથમ આ ચુંબન, જોઈ ભ્રમરને,
કળીને યાદો ફરીને આવે.

ગુલાબી ગાલો ખુમારી ખંજન,
દિલોમાં કાંઈ કાંઈ શરાર આવે;
ગેસૂમાં ગૂંથ્યો ગુલોનો ગજરો,
ચમન ચમનમાં બહાર આવે.

પવનમાં પાલવ સરક સરકતો,
મહેક મહેકતો શબાબ આવે;
નયન તમારાં ઝૂક્યાં જરા તો,
લજામણીના કરાર આવે.

ધીમાં આ પગલાં સજાવે મહેફિલ,
અમારા ઘરમાં શમ્મા જલાવે;
તમારો ચહેરો છૂપાવ્યો દિલમાં,
શરદપૂનમ થઈ તું યાર આવે.

ક્યારે શરૂ થઈ ક્યારે પૂરી થઈ,
સફરની ખાલી સુવાસ આવે;
બીડાય આંખો જીવનની સાંજે,
સલૂણી પાછી સવાર આવે.

સ્વર: સુદેશ ભોંસલે, સાધના સરગમ

“વિતી ગયા છે દિન બધા છતાં અજવાસ બાકી છે,
પ્રણયની કે પ્રલયની એ હજી એક રાત બાકી છે.”

મચલતી હવાઓ, લચકતી લતાઓ
છલકતી જુવાની ગુલોથી વધાવો,
પધારો વસંતો આ આંગણ સજાવો.

લટકતી લટોથી ન નજરો બચાવો
ઉઠાવો મિલાવો ઝુકેલી નિગાહો,
જો બદલાય મોસમ ન બદલો અદાઓ
પધારો વસંતો આ આંગણ સજાવો.

અગન છે દિલોમાં, દિલોને મિલાવો
કરી છે જે વાતો ના એને ભુલાવો,
રસીલી તમારી રીસાઈ મનાવો
પધારો વસંતો આ આંગણ સજાવો.

દિવાલો બની છે ત્યાં ઘરને વસાવો
બનીને દુલ્હન આ ડેલામાં આવો,
ભરી સેંથી સિંદુર દિવો તો જગાવો
પધારો વસંતો આ આંગણ સજાવો.