[audio src="http://rankaar.com/audio/Snehsur/Vanani Te Vaat Ma - Snehrashmi.mp3"]

વનની તે વાટમાં તું ભૂલી પડી રે
ચૂંદડી ભરાઈ તે કંટાળા થોરમાં
જોયું ન જોયું કરી રહે તું તો દોડતી
ફાટફાટ થતાં જોબનના જોરમાં
વનની તે વાટમાં..

કાંટા બાવળના એ વીંધ્યું જોબનીયુંને
વાયરામાં ચૂંદડીના ઉડે રે લીરાં
વ્હેંટે વેરાઈને રઝળે છે તારા ને
હૈયાનાં લોલકના નંદાતા હીરા
વનની તે વાટમાં..

વનની તે વાટ મહીં તું પડે એકલી ને
આવી ગઈ આડી એક ઊંડેરી ખાઈ
જાને પાછી તું વળી
સાદ કરે તારી જૂની વનરાઈ
વનની તે વાટમાં..

સ્વરાંકન: અવિનાશ વ્યાસ
સ્વર: પરાગી પરમાર

ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે એક કોડિયું,
હે હું તો નીસરી ભરબજારે જી..
હે લાજી રે મારું મારો સાહ્યબો ખોવાણો
કોને કહું આવી વાત્ય જી..
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે..

ટોડલે ટોડલે મેં તો તોરણો બાંધ્યા,
મારી મેઢિયું ઝાકઝમાળ જી..
હે જોબન ઝરુખે રૂડી ઝાલાર્યું વાગે
ઝાંઝર ઘૂંઘર માળ જી..
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે..

રાત ઢળી ને ઘેરા ઘડિયાળા વાગ્યા
અને પ્રાગડના ફૂટ્યાં દ્વાર જી..
હે તોય ના આવ્યો મારો સાયબો સલૂણો
જાગી આઠે રે પ્હોર જી..
ઘૂંઘટે ઢાંક્યું રે..

સ્વર: સૌમિલ મુન્શી, પરાગી પરમાર

વીજ ચમકે છે પણે ને આપણે સાથે નથી,
આંસુ અટક્યાં પાંપણે ને આપણે સાથે નથી.

આંખ આંસુ થઇ ગઈ ને આપણે સાથે નથી,
આભ પાણી થઇ ગયું ને આપણે સાથે નથી.

મેઘ આ વરસ્યા કરે ને આપણે સાથે નથી,
આ ધારા કંપ્યા કરે ને આપણે સાથે નથી.

ટાઢ બેઠી તાપણે ને આપણે સાથે નથી,
પાંખ ફૂટી આભને ને આપણે સાથે નથી.

આલ્બમ: ગઝલ ગુલાબી
સ્વર: પરાગી પરમાર

ક્યાંક તું છે ક્યાંક હું છું અને સમય જાગ્યા કરે,
આપણા વચ્ચેનું વહેતું જળ મને વાગ્યા કરે.

બારણું ખૂલ્લું હશે ને શેરીઓ સૂની હશે,
આંગણે પગલાં હશે, તારા હશે લાગ્યા કરે.

એ હવાની જેમ અડકીને પછી ચાલ્યાં ગયાં,
પાંપણો ભીની થઈને પંથને તાક્યાં કરે.

રિક્ત મન ભરવા પવન મથતો રહેવાનો સદા,
ડાળ પરનાં પાંદડાં છૂટાં પડી વાગ્યા કરે.

સ્વર: પરાગી પરમાર

આંખોમા બેઠેલા ચાતક કહે છે, મારું ચોમાસું ક્યાંક આસપાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફૂટ્યાનું કોઈ કારણ પૂછે તો કહું ખાસ છે.

કોરી કુંવારી આ હાથની હથેળીમાં માટીની ગંધ રહી જાગી;
તરસ્યા આ હોવાના કોરા આકાશમાં આષાઢી સાંજ એક માંગી.
વરસાદી વારતાઓ વાંચી વાંચીને હવે ભીજાવું એ તો આભાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની… આંખોમા બેઠેલા…

કોરપની વેદના તો કેમે સહેવાય નહીં રૂંવે રૂંવેથી મને વાગે;
પહેલા વરસાદ તણું મધમીઠું સોણલું રહી રહીને મારામાં જાગે.
નસનસ આ ફાટીને વહેવા ચહે છે, આ તે કેવો આષાઢી ઉલ્લાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની… આંખોમા બેઠેલા…
—————————————
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: મંથન