સ્વરાંકન: ક્ષેમુ દિવેટિયા
સ્વર: શ્યામલ – સૌમિલ મુનશી

મૌસમનું ખાલી નામ છે, આ તારું કામ છે
રંગોની સુરાહીમાં સુગંધોના જામ છે.

વરસે છે વાદળોથી જે એ તારું વ્હાલ છે,
નખશીખ જે ભીંજાય છે એ હૈયાનું ગામ છે.

શોધીશ તોયે નહીં મળે નકશામાં એ તને,
નકશાની બહારનું છે એ સપનાનું ગામ છે.

હેમંતને, વસંતને વર્ષાની વાત ક્યાં?
તારા જ છે સ્વરૂપ ને તારો દમામ છે.

આને જ તે કહેતા હશે દીવાનગી બધાં,
કોઈ પૂછે ને કહી ના શકું વાત આમ છે.

મઝા મૂકીને દોડતો દરિયો એ આંબશે
રેતીમાં આંગળીથી લખ્યું એનું નામ છે.

ભીની અજાણી ભીંત પરની લીલમાં હજુ,
ગઈકાલે કોતર્યું હતું એ કોનું નામ છે?

મૌસમ તારી યાદની મૌસમ બની ગયી,
મક્તાના શેરમાં હવે છેલ્લી સલામ છે.

સ્વરાંકન / સ્વર: નયન પંચોલી

પ્રેમ કરું છું, હું તને પ્રેમ કરું છું,
જાણું નહીં કે કેટલો ને કેમ કરું છું.

વધતો રહે છે, સહેજ પણ ઘટતો નથી કદી
છલકાતો જાય છે, હું જેમ જેમ કરું છું.
હું તને પ્રેમ કરું છું..

દિવસો વીતી રહે છે તને જોઈ જોઈને,
રાતો પસાર હું જેમ-તેમ કરું છું.
હું તને પ્રેમ કરું છું..

ખીલતો રહું છું હુંય ને ખૂલતો જઉં છું હું,
ગમતું રહે છે જેમ તને હું તેમ કરું છું.
હું તને પ્રેમ કરું છું..

ભૂલીને ઘાટ જૂજવા એકાંતની ક્ષણે,
ઓગાળી એને હેમનું હું હેમ કરું છું.
હું તને પ્રેમ કરું છું..
——————————————
સાભાર: નયનભાઈ પંચોલી

સ્વરાંકન: ગૌરાંગ વ્યાસ
સ્વર: પાર્થ ઓઝા, આનલ વસાવડા

ભીંજીએ ભીંજાઈએ વ્હાલમાં વરસાદમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં.
ભીંજીએ ભીંજાઈએ સાથમાં સંગાથમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં.

આવ પહેરાવું તને હું એક લીલુંછમ્મ ગગન,
હું ઘટા ઘેઘુર ઓઢું આજ આષાઢી ગગન;
જાણીએ ના જાણીએ કઈ આ અગન છે કે લગન,
તુંયે ઓગળ, થોડું હુંયે પીગળું ઉન્માદમાં.
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં..

તેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં છે બસ તરસવાનું વધુ,
મેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં એથી વધુ વરસવાનું વધુ;
છે વરસવાનું વધુ તો છે તરસવાનું વધુ,
ના મજા મોસમની બગાડે આ વ્યર્થનાં વિખવાદમાં.
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં..

સ્વરાંકન: ગૌરાંગ વ્યાસ
સ્વર: સોનિક સુથાર

છોકરાને સપનું આવ્યું ‘તું ગઈ રાતે,
કેટલુંયે સમજાવ્યું છોકરીએ છોકરાને,
છોકરો ન માને કોઈ વાતે..

ચોક્ખી ચણાક સાવ સમજી શકાય એવી છોકરીએ પાડી ‘તી ના,
ગલ્લાને ઘેર કડી રાણી ન જાય તેમ છોકરાને સમજાવવું આ,
લો-ગાર્ડન પાસેથી છૂટાં પડ્યા ‘તા હજુ હમણા તો સાત – સાડા સાતે..

મળવા છતાંયે જે ના બોલી શક્યો એણે સપનામાં કીધું મલકાતે,
ઓશિકા બદલે ના સપના બદલાય, મારી રાત હવે ગઈ ગયા ખાતે.
ના પાડી તોયે આ હાલત છે છોકરાની, જો હા પાડી હોત તો શું થાતે?

અણગમતું આવે કે મનગમતું આવે એ સપનું છે સપનાની મરજી,
સપનું આંજેલ આંખ સૌથી ના ઉકલે, એ આંખો નથી રે કોઈ અરજી.
આંખોના સરનામે આવે સુગંધ એને ઓળખવી પડતી રે જાતે..

મિત્રો,

આજે ૧૬ માર્ચ, રણકારનો જન્મદિવસ. આજે સૂર અને સંગીતની આ સફરનાં બે વર્ષ પૂરાં થયા. આ સફરમાં જે મિત્રોનો, રણકારનાં શ્રોતાઓ તથા વાચકોનો સાથ-સહકાર સાંપડ્યો છે તેમનો હું હૃદયપૂર્વક આભાર માનું છું. આપ સૌ વગર આ સફર આમ અવિરત રીતે ચલાવવી શક્ય નહોતી.

સ્વર: આરતિ મુન્શી, આશિત દેસાઈ
સ્વરાંકન: શ્યામલ-સૌમિલ મુન્શી

શબ્દ કેરી પ્યાલીમાં સૂરની સુરા પીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યા.
મસ્ત બેખયાલીમાં લાગણી આલાપી ને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યા.

જે ગમ્યું તે ગાયું છે, જે પીધું તે પાયું છે, મ્હેકતી હવાઓમાં કૈંક તો સમાયું છે;
ચાંદનીને હળવેથી નામ એક આપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.

જે કંઇ જીવાયું ને જીવવા જે ધાર્યું’તું સાચવીને રાખ્યું’તું, અશ્રુ એ જે સાર્યું’તું;
ડાયરીના પાનાની એ સફરને કાપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.

ફૂલ ઉપર આ ઝાકળનું બે ઘડી ઝળકવાનું યાદ તોયે રહી જાતું બેઉને આ મળવાનું;
અંતરના અંતરને એમ સ્હેજ માપીને લ્યો, અમે તો આ ચાલ્યાં.

સ્વર: સૌમિલ મુન્શી

તારી હથેળીને દરિયો માનીને કોઇ ઝંખનાને સોંપે સુકાન;
એને રેતીની ડમરીનો ડૂમો મળે, એનો અલ્લાબેલી.

ખજૂરીની છાયામાં વરસે છે ઝાંઝવા ને વેળુમાં તરસે છે વ્હાણ;
કૂવાથંભેથી હવે સોણલાં રડે ને કોરી આંખોને અવસરની જાણ.
તારી હથેળીને રેતી માનીને કોઈ ઊંટોના શોધે મુકામ;
એને કોરીકટ માછલીની જાળો મળે, એનો અલ્લાબેલી.

કોની હથેળીમાં કોનું છે સુખ, કોને દરિયો મળે ને કોને રેતી?
વરતારા મૌસમના ભૂલી જઇને એક ઝંખનાને રાખવાની વ્હેતી.
તારી હથેળીને કાંઠો માનીને કોઈ લાંગરે ને ઊઠે તોફાન;
એના ઓસરતી વેળુમાં પગલાં મળે, એનો અલ્લાબેલી.

સ્વર: દીપ્તિ દેસાઈ

વ્હાલમને મારા વરસાદ નથી ગમતો
એનું કારણ પૂછું તો કહે તું,
વરસે વરસાદને મળવા ન જાઉં તોયે
એકાંતે તરસું છું હું.

ઉંબર ઉંચેરા લાગે છોકરીની જાતને
સમજે નહીં વ્હાલમજી વહેવારૂ વાતને,
મારે વ્હાલમને કહેવું રે શું?
એકાંતે તરસું છું હું.

વાદળ ના હોય તોય કોરી ક્યાં જાઉં છું
મળવા આવું છું ત્યારે હું યે ભીંજાઉ છું,
મારે કરવું તો કરવું યે શું?
એકાંતે તરસું છું હું.

મળવા આવું ને પછી વરસે વરસાદ જો
પાછા જવાનું મને આવે ના યાદ તો,
કોઈ ગમતું મળે તો કરું શું?
એકાંતે તરસું છું હું.

સ્વર: કવિતા કૃષ્ણમૂર્તિ

ઓ મારા મન ઉપવનના માળી હું તો લજામણીની ડાળી.
મહિયરમાં મસ્તીમાં ઝૂમી મનગમતું મરજીથી ઘૂમી;
વગર ઓઢણે શેરી પાદર પવન પજવતો ચૂમી ચૂમી;
આજ હવે અણજાણ્યે આંગણ પ્રીત બની ગઈ પાળી.

મહિયરની માટીમાં મ્હોરી, શ્રાવણ ભીંજીમ, ફાગણ ફોરી;
કૈંક ટહુકતાં સ્મરણો ભીતર, ચૂનરી છોને કોરી કોરી;
સપનાં જેવી જિંદગી જાતે ગાળી અને ઓગાળી.

એક ક્યારેથી બીજે ક્યારે રોપાવું ને ઊગવું મારે;
મહિયરની માટી સંગાથે આવી છું હું આંગણ તારે;
સ્નેહથી લે સંભાળી સાજન વ્હાલથી લે જે વાળી.

સ્વરાંકન: શ્યામલ – સૌમિલ મુન્શી
સ્વર: આરતી – સૌમિલ મુન્શી

હળવે હળવે શીત લહેરમા ઝુમી રહી છે ડાળો;
સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો.

એકમેકને ગમતી સળીઓ શોધીએ આપણે સાથે;
મનગમતા માળાનું સપનુ જોયું છે સંગાથે.
અણગમતુ જ્યાં હોય કશું ના, માળો એક હુંફાળો;
સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો.

મનગમતી ક્ષણ ના ચણચણીએ ના કરશું ફરિયાદ;
મખમલ મખમલ પીંછા વચ્ચે રેશમી હો સંવાદ.
સપના કેરી રજાઇ ઓઢી માણીએ સ્પર્શ સુંવાળો,
સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો.

મઝીયારા માળામા રેલે સુખની રેલમછેલ;
એકમેકના સાથમાં શોભે વૃક્ષને વીંટી વેલ.
મનહર મદભર સુંદરતામા હોયે આપણો ફાળો;
સંગાથે સુખ શોધીએ રચીએ એક હુંફાળો માળો.

સ્વર: દીપ્તિ દેસાઈ

મારા હૈયામાં હેતનો ઉછાળો,
વાલમ સમજે ના આંખનો ઉલાળો;
એને કેમ કરી સમજાવું મારે,
હાલ સંગાથે ગુંથીએ માળો.

આંખના ઈશારામાં સમજે ના કંઈ,
મને બોલવામાં લાગે શરમ,
હૈયાથી હોઠ લગી મારગ કપાય નહીં,
સમજે ના વાતનો મરમ,
સાવ સુની છે દલડાની ડાળો..
હાલ સંગાથે ગુંથીએ માળો..

ઓઠણીને આભલાથી ચાંદરડું પાડું,
મારા વાલમનાં ઓરડાની ભીંતે,
ચાંદરડું ઝાલવાને લંબાતો હાથ,
મને ઘેલી કરી છે એની પ્રિતે,
હું તો સથવારો ઝંખુ હુંફાળો..
હાલ સંગાથે ગુંથીએ માળો..