સ્વર: શ્યામલ મુનશી
દરિયાના મોજા કૈં, રેતીને પૂછે ;
તને ભીંજાવું ગમશે કે કેમ ?
એમ પૂછી ને થાય નહીં પ્રેમ.
ચાહવા ને ચૂમવામાં ઘટનાનો ભેદ નથી ;
એક નો પર્યાય થાય બીજું.
આંખોનો આવકારો વાંચી લેવાનો ભલે ;
હોઠોથી બોલે કે ખીજ્યું.
ચાહે તે નામ તેને દઇદો તમે રે ભાઇ ;
અંતે તો હેમનું હેમ… એમ પૂછી ને થાય નહી પ્રેમ.
ડગલે ને પગલે જો પૂછ્યા કરો તો પછી ;
કાયમના રહેશો પ્રવાસી.
મન મૂકી મહોસ્શો તો મળશે મુકામ એનું ;
સરનામું સામી અગાસી.
મનગમતો મોગરો મળશે વટાવશો ;
વાદ્યાની વાડ જેમ જેમ… એમ પૂછી ને થાય નહી પ્રેમ.
દરિયાના મોજા કૈં, રેતીને પૂછે ;
તને ભીંજાવું ગમશે કે કેમ ?
એમ પૂછી ને થાય નહીં પ્રેમ.
——————————
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: મંથન
સ્નેહી મિત્રો,
સૌપ્રથમ તો આપ સૌને નૂતન વર્ષાભિનંદન. આ નવું વર્ષ આપ સૌ માટે ખૂબ મંગળકારી નિવડે એવી શુભેચ્છાઓ. આજે નવા વર્ષનાં પ્રારંભે ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં મારા પ્રિય મિત્ર ચેતનાબેનનાં બન્ને બ્લૉગ્સ શ્રીજી અને સૂર~સરગમ ની પ્રથમ વર્ષગાંઠ પણ છે. તેમનાં બન્ને બ્લૉગ પોતાની આગવી ઓળખ ઉભી કરી છે. શ્રીજીએ વૈષ્ણવ ધર્મની અલભ્ય માહિતી પૂરી પાડી છે. જેના માટે શ્રીજીને ઈ-મહાપ્રભુજીનું બિરુદ પણ મળ્યું છે. જયારે સૂર~સરગમે પ્રસંગોનુસાર સૂરીલા ગીતો અને સુંદર સ્લાઈડ્સ સાથે આપણને સંગીતમાં તરબોળ કર્યાં છે. આજનાં આ શુભદિવસે તેમણે બીજા એક બ્લૉગ અનોખું બંધનની શરૂઆત પણ કરી છે. તેમની આ સૂર સંગીતની મહેફીલ આમ જ સલામત રહે અને અનોખું બંધન આપણને સૌને જોડી રહેનારું બની રહે એ શુભેચ્છા સાથે આજનું ગીત ચેતનાબેનને અર્પણ…
સ્વર: સંજય ઓઝા, દર્શના ગાંધી
મહોબ્બતથી મહેક્યાં આ ગુલશન,
આ ગુલશન સલામત રહે
સૂર શબ્દો તણી આજની આ,
આ મહેફિલ સલામત રહે…
મહોબ્બતથી…
રહે ચાંદ ઝીલમીલ સીતારા રહે,
લહેર સંગ એના કિનારા રહે
તમારાં રહે ને અમારાં રહે,
ગીત હોઠોં પર પ્યારા રહે…
મહોબ્બતથી…
આ ગઝલોનું યૌવન,આ ગીતોનું ઉપવન
સદાયે સભર કરતું રેહવાનું જીવન
આ સૂરતાલ સરગમ રહે ગુંજી હરદમ
આ રોશન શમા જલતી રેહવાની મધ્યમ
તમારી પાસે આ ઘાયલ જીગર ને,
જીગરની જમાનત રહે…
મહોબ્બતથી…
હો.. સમય ફૂલ પર સહી કરી દઈ સમયસર
વહી જાશું જાણે કે ઝાકળની ઝરમર
અમે તો જશું ને નવા આવશે પણ
ગગન છે તો ટહુકાઓ રહેશે ઘણા પણ
યાદ જગને અમારી સૂરીલી સૂરીલી,
સૂરીલી બગાવત રહે…
મહોબ્બતથી…
સ્વર: પરાગી પરમાર
આંખોમા બેઠેલા ચાતક કહે છે, મારું ચોમાસું ક્યાંક આસપાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની લાલી ફૂટ્યાનું કોઈ કારણ પૂછે તો કહું ખાસ છે.
કોરી કુંવારી આ હાથની હથેળીમાં માટીની ગંધ રહી જાગી;
તરસ્યા આ હોવાના કોરા આકાશમાં આષાઢી સાંજ એક માંગી.
વરસાદી વારતાઓ વાંચી વાંચીને હવે ભીજાવું એ તો આભાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની… આંખોમા બેઠેલા…
કોરપની વેદના તો કેમે સહેવાય નહીં રૂંવે રૂંવેથી મને વાગે;
પહેલા વરસાદ તણું મધમીઠું સોણલું રહી રહીને મારામાં જાગે.
નસનસ આ ફાટીને વહેવા ચહે છે, આ તે કેવો આષાઢી ઉલ્લાસ છે;
ગાલો પર લજ્જાની… આંખોમા બેઠેલા…
—————————————
ફરમાઈશ કરનાર મિત્ર: મંથન
