સ્વરાંકન / સ્વર: અજીત શેઠ

અમે રે સૂકું રૂ નું પૂમડું
તમે અત્તર રંગીલા રસદાર,
તરબોળી દ્યો ને તારે તારને
વીંધો અમને વ્હાલા આરંપાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

અમે રે સૂનાં ઘરનું જાળિયું
તમે તાતા તેજના અવતાર,
ભેદીને ભીડેલા ભોગળ આગળા
ભરો લખ લખ અદીઠા અંબાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

અમે રે ઉધઈ ખાધું ઇંધણું
તમે ધગ ધગ ધૂણીના અંગાર,
પડેપડ પ્રજાળો વ્હાલા વેગથી
આપો અમને અગનના શણગાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

સ્વરાંકન: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: વિરાજ – બીજલ ઉપાધ્યાય

કો’કના તે વેણને વીણી વીણી ને વીરા
ઉછી ઉધારા ના કરીએ;
હૈયે ઉગે એવી હૈયાની વાતને
ફૂલ જેમ ફોરમતી ધરીએ.

કોયલ તો કોઈનો ટહુકો ન માગે
ને મોરલો કોઈની કેકા;
માનવીનું કાળજ તે કેવું કર્યું
પીડ પોતાની, પારકાં લહેકા.
રૂડાં રૂપાળા સઢ કોઈના શું કામના,
પોતાને તુંબડે તરીએ..

પોતાની વાંસળી પોતે બજાવીએ
ને રેલાવી દઈએ એક સૂર;
ઝીલનારું એને ઝીલી લેશે
ભલે પાસે જ હોય કે દૂર.
ઓલ્યા તે મોતમાં જીવી ગયા ને વીરા,
જીવતાં ન આપણે મરીએ…

સ્વરાંકન / સ્વર: અમર ભટ્ટ

તુલસીદલથી તોલ કરો
તો બને પવન પરપોટે,
અને હિમાલય મુકો હેમનો
તો મેરુથી મોટો.
આ ભારે હળવા હરિવરને
મૂલવવો શી રીતે?
રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે.
હે વજન કરે તે હારે
મનવા, ભજન કરે તે જીતે.

એક ઘડી તને માંડ મળી છે
આ જીવતરને ઘાટે,
સાચ ખોટના ખાતાં પાડી
એમાં તું નહીં ખાટે.
સહેલીશ તું સાગર મોજે કે
પડ્યો રહીશ પછી તે?
રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે.
હે વજન કરે તે હારે
મનવા, ભજન કરે તે જીતે.

આવ હવે તારા ગજ મૂકી
વજન મુકીને વરવાં
નવલખ તારા નીચે બેઠો
ક્યાં ત્રાજવડે તરવા?
ચૌદ ભુવનનો સ્વામી આવે
ચપટી ધૂળની પ્રીતે.
રે મનવા, ભજન કરે તે જીતે.
હે વજન કરે તે હારે
મનવા, ભજન કરે તે જીતે.

સ્વરાંકન: દક્ષેશ ધ્રુવ
સ્વર: અમર ભટ્ટ

છેલ્લા કિરણને ભાળી લઉં આંખો ભરી ભરી,
પાપણને પછી ઢાળી લઉં આંખો ભરી ભરી.

આ આપણી ઉદાર ને રમણીય પૃથ્વીને,
રાજી કરું, સંભાળી લઉં આંખો ભરી ભરી.

આંજણ ની સાથ ક્યાંક તો કણું પડ્યું હશે,
હળવેથી એ પલાળી લઉં આંખો ભરી ભરી.

સ્વરાંકન: અમર ભટ્ટ
સ્વર: અનાર કઠિયારા

પ્રભુએ બંધાવ્યું મારુ પારણું રે લોલ,
પારણીયે ઝૂલે ઝીણી જ્યોત રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

નભથી પધારી મારી તારલી રે લોલ,
અંગે તે વ્હાલ ઓતપ્રોત રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

લેજો રે લોક એનાં વારણા રે લોલ,
પુત્રી તો આપણી પુનાઈ રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

ઓસરિયે, આંગણિયે, ચોકમાં રે લોલ,
વેણીના ફૂલની વધાઈ રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

ગૌરીનાં ગીતની એ ગુલછડી રે લોલ,
દુર્ગાના કંઠનો હુંકાર રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

બાપુની ઢાલ બને દિકરો રે લોલ,
કન્યા તો તેજની કટાર રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

ઉગમણે પ્હોર રતન આંખનું રે લોલ,
આથમણી સાંજે અજવાસ રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.

રમતી રાખો રે એની રાગિણી રે લોલ,
આભથી ઊંચેરો એનો રાસ રે,
અદકા અજવાળા એની આંખમાં રે લોલ.