સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ
સ્વર: આલાપ દેસાઈ

જેણે મને જગાડ્યો એને કેમ કહું કે જાગો?
મારો તારી સાથ પ્રભુ હે જનમ જનમ નો લાગો.

પંખીના ટહુકાથી મારા જાગી ઉઠ્યા કાન,
આંખોમાંતો સુર કિરણનું રમતું રહે તોફાન.
તમે મારા શ્વાસ શ્વાસમાં થઇ વાંસળી વાગો,
મારો તારી સાથ પ્રભુ હે જનમ જનમ નો લાગો.

ગઈ રાત તો વીતી ગઈ ને સવારની આ સુષ્મા,
વહેતી રહે છે હવા એમાં ભળી તમારી ઉષ્મા.
મારા પ્રિયતમ પ્રભુ મને નહીં અળગો આઘો,
મારો તારી સાથ પ્રભુ હે જનમ જનમ નો લાગો.

સ્વર: સાધના સરગમ, શાન

કરીએ નિત્ય વંદન ઓ જગતપિતા,
આપો મતિ એવી રહીએ તુજથી ડરતા,
કરી શકીએ જગતમાં અમે સર્વ કામ,
તુજ અમ માતાને તુજ છે પિતા.

કરો કૃપા પ્રભુ, આપો આશિષ વિભુ
કરો કૃપા પ્રભુ, કરો કલ્યાણ સર્વદા.

અંતરની આંખો તમે અમને આપી,
સીમા ઉપકારની ના શકાય માપી.
રહીએ નિષ્કામ અમે, ના મનમાં આંખોથી વિકાર,
રહેમ કરો પ્રભુજી, હૈયે ના હમ ના શિકાર,
રહે યાદ તારી અંતરમાં વ્યાપી.

કરો કૃપા પ્રભુ, આપો આશિષ વિભુ
કરો કૃપા પ્રભુ, કરો કલ્યાણ સર્વદા.

ના છીએ ના થઈએ અમે પરાધીન,
કરી સદા ઉદ્યમ બનીએ સ્વાધીન.
કલાને સંગીતની કરીએ સાધના,
પ્રેમથી કરતા રહીએ તારી આરાધના,
આપો શક્તિ એવી થાય સફળ ઉપાસના.

કરો કૃપા પ્રભુ, આપો આશિષ વિભુ
કરો કૃપા પ્રભુ, કરો કલ્યાણ સર્વદા.

સંગીત: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય, હંસા દવે

પાપની બેડલી બૂડે રે બૂડે
સતની બેડલી તરે રે તરે.
ધર્મની ધરી પર કર્મનો ચાકડો ફરે રે ફરે.

સાચને આંચ એવું કરીશ મા,
ને આ રે દાનવતામાં પગલું ભરીશ મા,
સંયમ વિનાના આભેથી તારલા ખરે રે ખરે.

કરમાં ભાલો શોભે અને કેસર રૂપ શરીર,
લીલે ઘોડલે કરે સવારી હે રણુજાનો રામદેવ પીર.
ધર્મની ધરી પર કર્મનો ચાકડો ફરે રે ફરે.

સ્વર: દીપાલી સોમૈયા

કાનુડો શું જાણે મારી પીડ?
બાઈ અમે બાળ કુંવારા રે.
કાનુડો શું જાણે..

જળ રે જમુનાના અમે ભરવાને ગ્યા’તા વાલા,
કાનુડે ઉડાડયા આછાં નીર, ઉડયા ફરરર રે.
કાનુડો શું જાણે..

વૃંદા રે વનમાં વા’લે રાસ રચ્યાં છે,
સોળસે ગોપીના તાણ્યા ચીર, ફાટ્યાં ચરરર રે.
કાનુડો શું જાણે..

જમુનાને કાંઠે વા’લો ગોધણ ચારે રે,
વાંસળી વગાડી ભાગ્ય ઢોર, ભાગ્યાં હરરર રે.
કાનુડો શું જાણે..

હું વરણાગી કાના તમારા રે નામની રે,
કાનુડે માર્યાં છે અમને તીર, વાગ્યાં અરરર રે.
કાનુડો શું જાણે..

બાઈ મીરાં કે પ્રભુ ગીરીધર નાગર,
કાનુડે બાળીને કીધા ખાક, રાખ ઉડી ખરરર રે.
કાનુડો શું જાણે..

સ્વર: ચિત્રા શરદ અને કલાવૃંદ (શચિ ગ્રુપ)
સંગીત: દીપેશ દેસાઈ

ગુંજો ગુંજો રે તંબુરાના તાર,
હજુ મારા હરિના ઉઘડ્યા રે નથી દ્વાર.

હશે કોઈ ચૂક મારા કરતુતમાં એવી,
એ છેટુ પડે રે લગાર,
હજુ મારા હરિના ઉઘડ્યા રે નથી દ્વાર.

આથમતા દિનનું અજવાળું ઢળતું,
કાયાનું કોડિયું ને રાત્યું સળગતું,
માથે ગઠરિયાનો ભાર,
હજુ મારા હરિના ઉઘડ્યા રે નથી દ્વાર.

ગુંજો ગુંજો રે તંબુરાના તાર,
હજુ મારા હરિના ઉઘડ્યા રે નથી દ્વાર.

સ્વર: વિરાજ – બીજલ ઉપાધ્યાય

તારી મૂર્તિ રે છે જો નૈણુ શણગાર,
નૈણુ શણગાર, મારા હૈયા કેરો હાર,
તારી મૂર્તિ રે છે જો..

મોહન તારી મૂર્તિ જોઈને ભૂલ શું તન ભાન,
નીરખતા નજરામાં થઈ છું ગજરામાં ગુલદાન.
તારી મૂર્તિ રે છે જો..

માથે શોભી વાંક મનોહર, સુંદર શ્યામ શરીર,
નદી રે થી તારું રૂપ નીહાળી પ્રેમીજનોને ભીર.
તારી મૂર્તિ રે છે જો..

બાંય ચડાવું બાંધેલ બાજું કાજુ ધર્મકિશોર,
બ્રહ્માનંદ થઈ મોહી છું, નૈણે જાદુ જોર.
તારી મૂર્તિ રે છે જો..

સ્વર: ઝરણા વ્યાસ

સખીરી હરિ વરસે તો પલળું,
લખલખ ચોમાસામાં કોરું મીણનું મારું દલડું.
હરિ વરસે તો પલળું.

હરિ મારો ઉનાળો ને હરિ વાય તો ટાઢ,
હરિથી આંખ્યું ભરી ભરી ને હરિ વહે તે બાઢ.
તુલસીદળ કે અશ્રુબિંદુ હરિ નમાવે પલડું,
હરિ વરસે તો પલળું.

હરિ ધધખતા સ્મરણ કલમ ને હરિ શાહી ને કાગળ,
હરિ લખ્યું ત્યાં શબ્દો ખૂટ્યા હવે લખું શું આગળ.
હરિ કનડતા ના વરસી હું કોરી રહીને કનડું,
હરિ વરસે તો પલળું.

સ્વર: આશિત દેસાઈ

કે કાગળ હરિ લખે તો બને,
અવર લખે તો એકે અક્ષર નથી ઊકલતા મને.

મોરપીંછનો જેના ઉપર પડછાયો ના પડિયો
શું વાંચું એ કાગળમાં જે હોય શાહીનો ખડિયો
એ પરબીડિયું શું ખોલું જેની વાટ ન હો આંખને.

મીરાં કહે પ્રભુ, શ્વાસ અમારો કેવળ એક ટપાલી
નિશદિન આવે જાય લઇને થેલો ખાલી ખાલી
ચિઠ્ઠી લખતાંવેંત પહોંચશે સીધી મીરાં કને.

સ્વરકાર: સુરેશ જોશી
સ્વર: સોનિક સુથાર

હરિ મારી આંખ્યુંમાં કરજો વિસામો,
પાંપણની પોટલીમાં આસુંનાં તાંદુલ લઈ
ઉભો હું થઈને સુદામો,
હરિ મારી આંખ્યુંમાં..

દરિયાની ભરતીમાં મોજાનો લોડ
એમ ઉછળવું કાયામાં રગોનું;
પાસંળીની પાર પીડા એટલી સમાઈ છે
જેટલું દ્વારીકામાં સોનું,
જરા ધસમસતા શ્વાસોને થામો.
મારી આંખ્યુંમાં કરજો વિસામો.

કીકીઓનાં કુંજામાં સપનાની કાંકરીઓ
નાખે જળધાર એક સીંચી;
કે ધારને કિનારે હરિ હસતાં દેખાય
પછી હળવી આંખ લઉં મીંચી.
હવે જળનો કિનારો છે સામો,
મારી આંખ્યુંમાં કરજો વિસામો.

મારા રામનાં રખવાળા ઓછા હોય નહીં,
એનાં ધાયેલા ધાવણમાં ધાબા હોય નહીં.
મારા રામનાં રખવાળા..

એનું ઢોલ અગમથી વાગે,
અગમ-નીગમની વાણી ભાખે,
એનાં આંખ્યુંના અણસારા ધોખા હોય નહીં.
મારા રામનાં રખવાળા..

કાયા જ્યારે કરવટ બદલે,
પડખાયે એ પગલે પગલે,
એની જ્યોતિ ઝબકારા ઓછા હોય નહીં.
મારા રામનાં રખવાળા..

સુખ દુ:ખનાં તડકા છાયાં,
માયમાં મુંઝાતી કાયા,
એનાં પાપણનાં પલકારા ઓછા હોય નહીં.
મારા રામનાં રખવાળા..