Click on Album to Listen

સ્વર: મનહર ઉધાસ

“દિલને ગમતીલો ઘાવ ત્યાં ઘેરો ન મળ્યો,
માત્ર એકાંત મળ્યું, કોઈ ઉમેરો ન મળ્યો;
આપણા યુગનું આ કમભાગ્ય છે કેવું ભારે?
કે ગયા ચાંદ સુધીને કોઈ ચહેરો ન મળ્યો.”
-સૈફ પાલનપુરી

આપનું મુખ જોઈ મનમાં થાય છે,
ચાંદ પર લોકો અમસ્તા જાય છે.

જાગવાનું મન ઘણુંયે થાય છે,
આંખ ખોલું છું તો સ્વપ્ના જાય છે.

આપ શું સમજો હૃદયની વાતમાં?
આપને ક્યાં દર્દ જેવું થાય છે.

આંસુઓમાં થઈ ગયો તરબોળ હું,
આપનું દિલ તોય ક્યાં ભીંજાય છે?

દુ:ખ પડે છે એનો ‘આદિલ’ ગામ ન કર,
ભાગ્યમાં જે હોય છે તે થાય છે.

સ્વરાંકન: આશિત દેસાઈ
સ્વર: આલાપ દેસાઈ

મેં હજી મત્લા કર્યો છે, ક્યાં ગઝલ આખી કહી છે?
તોય ડૂમો કરગર્યો છે, ક્યાં ગઝલ આખી કહી છે?

વાત જે ના થઈ શકી એનો નશો મિસરો બનીને,
ધીરે ધીરે વિસ્તર્યો છે, ક્યાં ગઝલ આખી કહી છે?

સાંજની ભીની હવા પરના રદીફનો હાથ ઝાલી,
કાફિયાને કોતર્યો છે, ક્યાં ગઝલ આખી કહી છે?

તેં કરેલા સૌ ખુલાસાઓની આગળ માત્ર મેં તો,
શેર આ સામો ધર્યો છે, ક્યાં ગઝલ આખી કહી છે?

સ્વરાંકન: અમર ભટ્ટ
સ્વર: અનાર શાહ

હવે મળશું તો સાંજને સુમારે,
આથમતો સુરજ હો આછો હો ચંદ્રમાં,
અવનિનાં એવા ઓવારે,
હવે મળશું તો..

પગલામાં સહેજે ઉતાવળ ના હોય
અને અમથોય હોય ના ઉચાટ,
એવો ઉમંગ ચઢે દિલને દુવાર
જાણે ઝૂલ્યા કઈ હિંડોળાખાટ.
ચાંદનીના પડછાયા આંખોમાં વિસ્તરતા,
ઝાળ ઝાળ અગ્નિને ઠારે.
હવે મળશું તો..

પોતાની આંખોમાં સુખનો સુરજ લઈ
પંખીઓ ફરવાના પાછાં,
એકાદિ ડાળી કોઈ એકાદા માળામાં,
ઉતરશે અંધારા આછા.
આપણે તો ખીલવાનું મોગરાની જેમ
અને રહેવાનું ક્યારાની ધારે.
હવે મળશું તો..

સ્વરાંકન: ગૌરાંગ વ્યાસ
સ્વર: પાર્થ ઓઝા, આનલ વસાવડા

ભીંજીએ ભીંજાઈએ વ્હાલમાં વરસાદમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં.
ભીંજીએ ભીંજાઈએ સાથમાં સંગાથમાં,
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં.

આવ પહેરાવું તને હું એક લીલુંછમ્મ ગગન,
હું ઘટા ઘેઘુર ઓઢું આજ આષાઢી ગગન;
જાણીએ ના જાણીએ કઈ આ અગન છે કે લગન,
તુંયે ઓગળ, થોડું હુંયે પીગળું ઉન્માદમાં.
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં..

તેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં છે બસ તરસવાનું વધુ,
મેં કહ્યું’તું ભાગ્યમાં એથી વધુ વરસવાનું વધુ;
છે વરસવાનું વધુ તો છે તરસવાનું વધુ,
ના મજા મોસમની બગાડે આ વ્યર્થનાં વિખવાદમાં.
ચાલને ચાલ્યા જઈએ હાથ લઈ હાથમાં..

સ્વરાંકન / સ્વર: નયનેશ જાની

સુખની આખી ઇન્ડેક્સ અને અંદર દુ:ખના પ્રકરણ,
તમે જિંદગી વાંચી છે? વાંચો તો પડશે સમજણ.

પૂંઠા વચ્ચે પાનાં બાંધ્યા, જેમ ડચૂરા બાઝે
આંસુના ચશ્માં પહેરીને પાને પાનાં વાંચે.
પથ્થરના વરસાદ વચાળે કેમ બચાવો દર્પણ?

હશે કોઈ પ્રકરણ એવું કે ખરે વાંચવા લાયક,
તમે ફેરવો પાનાંને એ પુસ્તકમાંથી ગાયબ.
ફાટેલાં પાનાંના જેવાં ફાટી જાતાં સગપણ.

આ લેખક પણ કેવો એને દાદ આપવી પડશે,
લખે કિતાબો લાખો પણ ના નામ છપાવે કશે.
હશે કદાચિત લેખકજીને પીડા નામે વળગણ.
———————————————————
સાભાર: રીડગુજરાતી

મિત્રો,
કવિના પોતાના અવાજમાં તેમની રચનાનું પઠન સંભાળવું પણ એક લાહવો છે. આજથી દરેક શનિવારે એક કાવ્યપઠન મુકવાનો પ્રયત્ન છે. માણીએ ર.પા. ના અવાજમાં તેમની જ એક ગઝલ.

ઈચ્છાઓ અટપટી કે સરળ હોય તોય શું?
કાગળમાં ચીતરેલું કમળ હોય તોય શું?

બારીની આ તરફનો હું એક હિસ્સો છું ‘રમેશ’
પેલી તરફ જવાની તલપ હોય તોય શું?

જંગલ વચ્ચે રહેવા મળ્યું પાનખર રૂપે,
ગુલમ્હોર શ્વાસ જેવા નિકટ હોય તોય શું?

શોધે છે શબ્દકોશમાં જે અર્થ વૃક્ષનો,
તેઓ વસંત જેવા સભર હોય તોય શું?

રંગો કદીયે ભોળાં નથી હોતા એટલે,
લીલુંચટ્ટાક આખું નગર હોય તોય શું?

નખ જેવડું અતીતનું ખાબોચિયું ‘રમેશ’
તરતાં ન આવડે તો સમજ હોય તોય શું?

સ્વરાંકન: પરેશ ભટ્ટ
સ્વર: ભૂમિક શાહ

જોગી ચલો ગેબને ગામ,
સમય પોતે છે પ્રશ્નવિરામ,
સમયનું ક્યાં છે પૂર્ણવિરામ?

સુખને દુઃખનું સંગમ તીરથ
જીવન એનું નામ,
આવન જાવન ગહન અનાદિ
કરવું પડે શું કામ?
જોગી ચલો ગેબને ગામ..

તપ લેખો તો તપ છે જીવન
નહીંતર તીખો તાપ,
મુસિબતોને પાર કરે
તે સુખિયો આપોઆપ.
પોતામાં સુખ શોધીને કર,
પોતાને જ પ્રણામ..
જોગી ચલો ગેબને ગામ..

ડાબા જમણા ખભા ઉપર છે
કઈ ભવ ભવનો ભાર,
પાપ પુણ્યની વચ્ચે ચાલે
અરસ પારસ સંહાર.
તું પોતે છે પરમ પ્રવાસી
તુજ પરમનું ધામ..
જોગી ચલો ગેબને ગામ..

સ્વરાંકન / સ્વર: અમર ભટ્ટ

એ નજરોથી નજરો હવે ક્યાં મળે છે?
અણીશુદ્ધ ગઝલો હવે ક્યાં મળે છે?

જે માણસ હતો આ નગરનો જ હિસ્સો,
એ માણસનો પત્તો હવે ક્યાં મળે છે?

કયું, કોણ ક્યારે, કહીં, કેમ, કેવું?
કશાયે જવાબો હવે ક્યાં મળે છે?

જ્યાં આંખો મીંચીને અમે ચાલતા’તા,
‘અદમ’ એજ રસ્તો હવે ક્યાં મળે છે?

સ્વર: હેમા દેસાઈ

હૈયામાં એક મોર પાળ્યો છે મેં
એના ટહુકા સંભળાય તને સહિયર?
કોઈ ચહેરા પર નામ લખી ચાલ્યું ગયું
એને કેમ રે ભૂંસાય.. કહે સહિયર !

મારી વાતોનો લ્હેકો બદલાયો છે સૈ !
જોને શબ્દો નીકળે છે શરમાતા,
બધાં ઝાડ મને ચીડવે છે કેમ રે અલી
આમ લીલી થઈ ગઈ લાલ થાતાં?
વર્તનમાં, નર્તનમાં, ચાલમાં કે આંખમાં
કંઈ જુદું વર્તાય તને સહિયર?

પારેવાં વિસ્મયથી ચણતાં પૂછે
ચણમાં આટલી મીઠાશ ક્યાંથી આવી?
કાલ લગી સુક્કી આ ચામડી પર ઓચિંતી
લથબથ ભીનાશ ક્યાંથી આવી?
કહીએ તો ઘેલાં ના કહીએ તો મીંઢાં
ક્યાં લગ જિવાય કહે સહિયાર?

સાભાર: ઊર્મિસાગર

સ્વરાંકન: અમર ભટ્ટ
સ્વર: ગાર્ગી વોરા

આ ડાળ ડાળ જાણે કે પગલા વસંતના,
ફૂલો એ બીજું કૈં નથી પગલા વસંતના.

આ એક તારા અંગેને બીજો ચમન મહીં,
જાણે કે બે પડી ગયાં ફાંટા વસંતના.

મહેંકી રહી છે મંજરી એક એક આંસુમાં,
મ્હોર્યા આજ આંખમાં આંબા વસંતના.

ઉડી રહ્યાં છે યાદના અબીલ ને ગુલાલ,
હૈયે થયાં છે આજ તો છાંટા વસંતના.